Maroko - dzień 4 i 5.

14.02

Marakesz - miasto tysiąca zapachów (nie tylko tych ładnych :D), z widokiem na ośnieżone góry, i niestety bardzo turystyczne!

Wstałyśmy rano, wyspane i radosne bo słonko świeciło, wychodzimy z pokoju... a tu wielkie suszenie 'czystej' pościeli ;)

Następnie poszłyśmy sobie na śniadanko na dach hotelu, z pięknym widokiem za 2 euro:

sok ze świeżych pomarańczy, herbatka, naleśnik, chlebek, masło, dżem i miodzio - pychaaa!

jak się dobrze przyjrzeć - to widać ośnieżone góry!

Następnie poszłyśmy wymienić kasę - i w te pędy na zakupy :D na przeogromny targ!!!!

Czułam się jak taki mały bobas w sklepie z zabawkami... wszystko takie kolorowe, tak tego dużo i takie tanie do tego... Takie inne niż Europejskie... me encantaaaaaa!

po drodze zaczepiła nas pani arabka, chwyciła Monię za rękę, i zanim ta się ogarnęła - to miała juz na ręku malowidła z henny ;)

zapłaciłyśmy w sumie po euro każda... szału nie było, ale pamiątka na chwilę pozostała!

Wpadłyśmy w wir targowania się, Gośka normalnie aż walczyła... a ja znowu ja już coś wywalczyłam, to nagle mi się odechciewało, ale jakoś tak głupio już było zrezygnować, więc tym sposobem kupiłam skórzane czerwone buty i na dobry początek wiosny - czapkę wełnianą :D

Poza tym... pierwsze w tym roku truskawy - tak tak - smakowały jak truskawki, a nie jak jakieś niewiadomoco!

Jak już stwierdziłyśmy, że jesteśmy spłukane i koniec z kupowaniem, bo się do walizek nie zmieścimy, a z ryanerem nie ma zmiłuj się... to zaczęłyśmy się włóczyć po mieście... łatwo się zgubić, ale też później łatwo o drogę zapytać ;)

W pewnym momencie 'dopadł' nas 12 arabek... chłopiec cudo, ładniutki, inteligentny, znał dobrze angielski, coś tam po włosku... no i francuski i arabski! Aż chciałyśmy go wziąć do Europy i tu by niezły biznes rozkręcił!

Zaprowadził nas jakimiś dziwnymi uliczkami (nawet stracha trochę miałyśmy, bo w ogóle turystów nie mijałyśmy) do... do miejsca w którym się wyrabia skóry... nie weszłyśmy do środka... bo byłyśmy bez Maćka... a poza tym to jakieś takie przygnębiające miejsce było...

Po tym widoku... Gośka stwierdziła, że ona musi sobie kupić sziszę!

więc zrobiłyśmy wielki powrót na targ!

Tyle się targowała, że Monia z nudów zaczęłam rozwiązywać krzyżówkę po arabsku, a później poudawała, że czyta :D

Co do higieny... to rzeźnik... to na powietrzu jest... lodówka - a co to ?? ;>

Wieczorkiem rozstawili wielką restaurację na środku placu... i tylko zapachy pysznego jedzenia z dymem się unosiły...

Zamówiliśmy wszystkiego po troszku, żeby każdy wszystkiego mógł spróbować - było pysznie i smacznie, ale... ale nie dają tam serwetek - aczkolwiek można kupić chusteczki u co chwilę przechodzących dzieciaków... biznes to biznes!

Po kolacji poszliśmy na spacer na dworzec dowiedzieć się po ile bilet do Nadoru i w ogóle w jakich godzinach... no i po drodze:

To niesamowite ale i tak każdy wie o co chodzi ;)

ehh.. na dworcu uświadomiliśmy sobie, że trochę za dużo wydaliśmy... a kartą płacić nie można za bilet... upsss... trzeba będzie pobrać z bankomatu... i prowizję zapłacić... bububu...

Ale wracając do hotelu zaczęłam gadać z Monią i mówię:

wiesz... jak bym była z Romą... to byśmy spróbowały pojechać stopem...

Monia: hmm... w sumie... czemu nie :D

Gośkaaaaaaaaaaa jest sprawa - jedziesz z nami stopem ?? mamy czas na złapanie czegoś do 17 (do odjazdu pociągu)... yyyyyyyy... OK :D

Maciekkk, Paula - jedziecie z nami stopem??

dobraaaaaaa!

Tak więc spać poszliśmy wcześnie, bo wstać trzeba było skoro świt :D

Maroko - dzień 3 i 4.

12.02

Dojechaliśmy do Fezu... no to idziemy w stronę centrum... po drodze szukamy hoteli... nicccc... ani centrum, ani hoteli... pytamy...

yyy... taxi taxi - derrr!...

Ok, wzięliśmy taxi, ale Pan kierowca do kumatych nie należał... do tego oto co zrobił z naszymi walizkami:

oczywiście ich nie przypiął - bo po co??!!??

No i tak sobie jedziemy i hoteli po drodze nie ma... aż wreszcie widzę jeden i krzyczę: ici (co z tego co pamiętam po francusku znaczy: tu), on na to że nieee..

Ok, jedziemy dalej... kolejny hotel, ja znowu ici... tym razem się zatrzymał :D

Aaaa w między czasie, jak staliśmy na światłach, wyskoczył z samochodu i wrzucił nam na kolana nasze walizki - nie mamy pojęcia czemu...

Hotel... 28 euro za 3 osoby - więc uciekliśmy czym prędzej - bo za drogo, poszliśmy na najbliższą stację zapytać się gdzie jest tani hotel, miły pan nam tłumaczy, a inny pan podchodzi, zaczyna z nami gadać (jakoś nagle mi się francuski zaczął przypominać :D) i mówi, że on ma 2 apartamenty niedaleko, tylko że nie maja mebli i z przyjemnością nas ugości!

OK - bierzemy :)

Podwiózł nas jego kolega - 4 osoby z tyłu, 3 z przodu - samochód 5 osobowy :D

i jeszcze 5 euro zapłaciliśmy za tą 'przyjemność'

Paula, Monia, Gosi, ja

No cóż... apartamenty były w trakcie budowy, raczej panował w nich brud, w jednym było wielkie nic... a w drugim - taka melinka z kupą waty szklanej na środku salonu i z 3 materacami nie wiadomo przez kogo używanymi w 2 innych pokojach, ale jak to Maciek powiedział: 'hej przygodo' ;)

Późnym już wieczorkiem poszliśmy coś zjeść i na herbatkę - było pyszne wszytskooooooo

Podobno Maroko ma jedna z najbogatszych kuchni świata - całkiem możliwe!

Po powrocie siedzieliśmy sobie jeszcze dość długo - żeby jak najkrócej spać w tym brudku, gospodarze sobie poszli, a ja wzięłam klucz... i poszłam spać... wkładając klucz w but... i wielka akcja w nocy była: 'gdzie jest klucz' ??

ja nie reagowałam, tylko dawałam się grzecznie przeszukiwać Pauli i Gośce, bo wiedziałam, że jak zacznę mówić, że go nie mam to i tak mi nie uwierzą, a jakoś mi wyleciało z głowy że go w but wsadziłam... i tak do rana, aż poszłam siusiu i klucz się automatycznie znalazł :D

Co się okazało, nie byliśmy w Fezie Fezie, tylko w jego okolicy, i dopiero dnia 13.02 autobusem tam zlądowaliśmy, a wyglądało mniej więcej tak:

Poszliśmy na herbatkę, na taras jednej z kawiarni, oczywiście była pyszna, a jakie ciastka dobre... Macie aż mi z ręki jadł, a Paula tylko spoglądała ;)

Widok z góry był oszałamiający - wrażenie, że całe miasto jest pod nami...

Nawet nam nie przeszkadzało to, że na przemian padał deszcz i świeciło słońce!

Po herbatce i pogaduchach, poszliśmy na tutejszy targ... zachwycił nas... ale co się później okazało, była to tylko namiastka tego co nasz czekało w Marakeszu...

Maciek z Paulą kupili przyprawy... ehh aż zgłodniałam teraz na samą myśl!

Do tego wszyscy kupiliśmy mega dobre słodycze... Monia z Gosią skórzane baletki za 7 euro!

Po targu wróciliśmy do naszej kawiarni, gdzie zostawiliśmy bagaże, żeby zjeść obiad - kurczak po marokańsku był przepysznyyyyyyyyyyy! polecam ;)

Przyszedł czas jechać dalej - tym razem pociąg... do Marakeszu z Fezu... 20 euro!! Masakra... ale za to dworzec... najpiękniejszy jaki w życiu widziałam, i nawet pamier toaletowy w toalecie był, co się nawet nie zdarzyło w hotelu w Nadorze ;)

A w pociągu... jak w polski pkp, tylko jakoś tak szybciej jechał :)

Pograliśmy w karty, poczytaliśmy książki, pogadaliśmy... aż nagle... od jakiegoś czasu co chwilę mnie coś w brzuszku zakuło... ale jak mnie ostatecznie zwaliło z nóg... to aż się obsunęłam, przed oczami mi się szaro zrobiło, zdołałam tylko zgarnąć rolkę papieru i biegiem... dalej bez szczegółów... ale nie polecam takich doznań!

Zemsta Allacha to nie było, to było jedynie łakomstwo, mieszannnnnie wszystkiego słonego ze słodki i do tego w dużych ilościach! ehhh....

Chwilka drzemki... i oo 1 w nocy dojechaliśmy... mieliśmy namiary na jeden tani i fajowy hotel... podobno blisko, co się później okazało blisko, to było od placu Jamal Fna, ale od dworca... godzinka spaceru z walizkami...

Doszliśmy, po drodze pytaliśmy... ale... nigdzie nie było wolnych miejsc... :/

Na miejscu się rozdzieliliśmy i szukaliśmy w 2 różnych kierunkach, ostatecznie Paula z Maćkiem znaleźli dobrą ofertę: oni jeden pokój, a my w 3 drugi - więc po raz kolejny spałyśmy we 3 na jednym łóżku - kocham swój śpiwór :D

Maroko - dzień 2 i 3.

11.02

Dolecieliśmy na noc...

Taxi z lotniska do Nadoru - 15 euro - wydawało się mało, jak się później okazało - przepłaciliśmy ;)

Hotel znaleźliśmy od razu - 4 euro od osoby!

Trochę śmierdziało kurzem, ale za 4 euro nie ma co narzekać!

no i zamiast toalety była dziura w podłodze - więc potrzeby załatwiało się na Małysza ;)

Zaraz obok spłuczka - czyli prysznic!

Poszliśmy sobie jeszcze na małe zakupy i spacer - w poszukiwaniu morza... ale jak na drugi dzień się okazało zawędrowaliśmy w przeciwnym kierunku, ale przynajmniej poznaliśmy takie prawdziwe arabskie slamsy...

Najczęściej spotykane przez nas były fryzjery męskie ;]

A ja bez obawy o zemstę faraona (w tym przypadku chyba Allacha) zjadłam tutejszy ala kebab - czyli pieczoną wątróbkę z nie wiem czego ;) dobra była!

12.02

Wstaliśmy dość wcześnie, czas o godzinę wcześniej niż w Polsce - więc to nas uratowało ;P

Znaleźliśmy plażę - pięknie bezwietrznie, bajecznie, i nieturystycznie... trochę brudno, ale to jest to co ja uwielbiam - pejzaże morskie!

5 polaków robi atak na Maroko:

Monia, Maciek, Paula, Gosia i ja

W barwach niebieskich ;)

Opuncja

Poszliśmy też na kawę - tzn ja nie, bo nie lubię, ale podobno dobra była, dużo mleka ze świeżej dostawy ;P

świeża dostawa mleka - cysterny sterylne jak widać!

była też jak można z łatwością przeczytać - Coca cola!

świeża dostawa pomarańczy

W między czasie poszliśmy wymienić pieniądze do banku - spisywanie danych trwało jakieś 10min... ale w rezultacie dostaliśmy MAD - 1 Euro = 10 MAD (dirham)

targowisko, dworzec autobusowy... codzienne życie Nadoru!

O 14.00 pojechaliśmy autobusem do Fezu - oczywiście za o cenę biletu musieliśmy się targować - podobno pierwotnie było to 8 euro, ale my zapłaciliśmy po 6. Podróż zleciała bardzo miło i przyjemnie, na każdym przystanku czekali na nas panowie z czymś fajnym do jedzenia ;)

To niesamowite z jaką prędkością zmieniał się krajobraz - od gór, po jeziora, pustynię, lasy... Piękny kraj - na bank różnorodny!

Maroko - dzień 1.

10.02

Położyłam się o 4.oo, miałam wstać o 6.00 - nie wyszło!

Wstałam po 8.00 - dokończyłam pisać sprawozdanie z praktyk i pobiegłam je oddać! Ja jestem z nich dumna - zobaczymy co powiem mój opiekun po ich przeczytaniu ;)

Szybki prysznic, jeszcze szybsze pakowanie, Monia kochana kanapki zrobiła i o 14 biegiem na autobus... lot zleciał szybko i gładko, w Madrycie czekały dziewczyny, bo leciały 2 godzinki wcześniej... więc 4 polki robią atak z walizkami na stolicę Hiszpanii...

Atak mało udany - zimnooooooooo było strasznie - tzn. bo były tylko 3 stopnie, a ja letnia kurteczka, brak czapki... wiecie - tak po marokańsku byłam ubrana, z resztą dziewczyną też zimno było!

Pokręciłyśmy się bez mapy - o dziwno trafiając w ważne miejsca... aż zlądowałyśmy w barze TIGER - gdzie dają megaaaaaa duży i dobry tapas... prawda!!

Później Paula pojechała po Maćka na lotnisko, a my na dalszą włóczęgę po mieście...

Czekałyśmy na tel od Carlosa... Carlosa poznałam kiedyś z Romą - podwoził nas jakoś w Andaluzji... zostawił nr tel, że jak kiedyś będę w Madrycie to mam się odezwać...

napisał, że dziś nigdzie nie wychodzi, ale możemy się spotkać...

buuuuuuuu

Pierwotny plan był taki - włóczymy się całą noc po mieście a nad ranem do muzeum jeszcze - z okazji zimna panującego na dworzu stołecznym - plan uległ zmianie - noc na lotnisku!

ale....

Carlos odpisał, że jak mamy jechać na lotnisko - to możemy spać u niego ;]

szczęściara ze mnie jak zwykle!

Pojechałyśmy do Calrosa, Paula z Maćkiem spali w hostelu...

Nad ranem podziękowałyśmy pięknie za gościnę i pojechałyśmy do PRADO.

i na lotnisko... a tam... Pani zabrała mi szampon, odżywkę do włosów i inne płyny - jakoś z Santiago do Madrytu na ten pomysł nie wpadli ;(

Samolot wypełniony był tylko w połowie, z czego tylko 1/5 stanowili europejczycy...

Maroko - nadchodzimy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

sesja sesja i po sesji!

Ojj dużo się działo - a w sumie nic...

Dziś skończyłam sesję - ba chwilę obecną bilans jest taki: 1 egzm niezdany :D co jak już wspominałam bardzo mnie cieszy - bo to włoski, a poszukiwania organizacji goszczącej mnie we Włoszech zacznę... 18.02 zaraz po powrocie z MAROKA!!!!!!! gdzie to wyruszam jutro o 15.30 samolotem z Santiago do Madrytu, tam spędzam cudną noc - mam nadzieję, że nie na lotnisku ;P i dnia następnego - Afryka dzika!!

Z Nadoru chcemy się bujnąć stopem, lub pociągiem, bo drogi nie jest do Casablanki i do Marakeszu - się zobaczy co z tego wyjdzie!

Lecę ja, Paula z Maćkiem, Gośka i... Monia - moja Monia z pedagogiki - wreszcie odwiedziny!!!!!!

Zawitała w niedzielę u mnie - ja to byłam po kolejnej nocce w biblio... i ciągu dalszym w domu...

położyłam się o 6 - wstałam o 9 i biegiem z Paulą na przystanek po Monię. wróciłyśmy do domu... i spać - i wreszcie obie się porządnie wyspałyśmy!! :DD

Poza tym przesiadywałam z Paulą w biblio całe dnie i noc... odwalało nam momentami bardzo:

black & white

biały i czarny koń zawodów - czyli kinderEroskie w bibliotece

dzieci zawsze się cieszą na zabawki - szczególnie jak trzeba się uczyć ;)

poza tym dnia 05.02 o godzinie 1.45 przychodzi Paula do mnie do stolika, po powrocie z toalety i mów:

ejjjj znowu kibel się pali (kilka dni wcześniej palił się śmietnik przed biblioteką) i spokojnie zasiada do stolika... po czym jak komentuję - eee znowu??

tym razem nie paliło się na zewnątrz - tylko na naszym najniższym pietrze - i kibel... tzn toaleta!

Nie wiem jak to było - ale teraz przyjęło się, że to Paula chciała spalić bibliotekę i się tego już trzymajmy! ;]

dym był... CZARNY!

Paula sama chciała się oddać w ręce ochrony - ale nik jej nie chciał ;P

W piątek zaś zrobiliśmy pożegnalną impreze Almarowi - leci do Gdańska na Erasmusa!!!!!!!!! szkoda, że wtedy mnie tam nie będzie ;)

w Mei jak za starych dobrych czasów - tylko w trochę okrojonym towarzystwie...

A tu już Monią w Agarimo, w którym ostatnimi czasy dostaję potrójne tapasy :D

Tak więc ja wracam do pisania sprawozdania z moich praktyk, które to mam jutro o 10.30 oddać... a jeszcze połowy nie napisałam... no cóż - jak zwykle wszystko na supernajostatniejszą chwilę robię ;)

do napisania po Maroku!

no i pozdrawiam z 15 (+) stopniowego Santiago :*

i załączam moją ulubioną piosenkę bibliotekową

Silent Shout - The Knife

pierwszy raz!

Żyję sobie obecnie w krainie szczęścia i radości, ale to już wiecie!

Bardzo, ale to bardzo dużo rzeczy przytrafia mi się tu po raz pierwszy.

Pierwszy raz w tak szybkim tempie poznałam tyle wspaniałych osób.

Pierwszy raz miałam wspaniałe wakacje, w które zwiedziłam tyle co jeszcze nigdy na raz.

Pierwszy raz cieszę się z byle czego co 5 minut, codziennie.

Pierwszy raz uwielbiam jak pada deszcz.

Pierwszy raz w lutym chodzę w krótkim rękawku.

Pierwszy raz byłam na nogach ponad 2 doby bez minuty snu.

Pierwszy raz biegam codziennie już od 3 tygodni.

Pierwszy raz siedzę w bibliotece do 3 w nocy.

Pierwszy raz nie boje się wracać z imprezy o jakiejkolwiek porze.

Pierwszy raz w życiu klucze zgubiłam,

Pierwszy raz..... dużo tego jeszcze było

ale przede wszystkim po raz pierwszy w życiu jestem szczęśliwa codziennieeeeeeeee, CODZIENNIE o każdej porze dnia i nocy, nawet jeśli:

Pierwszy raz w życiu... nie zaliczyłam egzaminu :PPPPP

Ponieważ we wszystkim tu znajduję tylko plusy! I to, że nie zaliczyłam włoskiego, a poprawkę mam w lipcu, ucieszyło mnie dlatego, że będzie motywacja do kontynuacji nauki :D

co jest akurat bardzo ważne, ponieważ dziś...

Dziś znalazłam Host organization, która to pomoże mi wyjechac na przyszły rok na wolontariat do Włoch :DDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDDD

EVS polecam ten link!

Jestem przeszczęśliwą szcześciarą!!!!!!!!!!!!!!!!!

Pozdrowienia również dla Julii i Gośki, które to nie mają już egzaminów i są WOLNE!

Jak również bardzo ściskam Paulę, moją towarzyszkę bibliotecznych przesiadówek do 3 w nocy ;)

aaa i pochwalę się! Jestem tez bardzo szczęśliwa z tego powodu, iż moja mama (nie pierwszej młodości kobiecinka kochana) od tygodnia ma po raz pierwszy w życiu laptopa z internetem - i całkiem całkiem sobie radzi - dumna jestem z niej!

Bo na dodatek jeszcze się na angielski zapisała na Univ III wieku!

Tak trzymaj mamuś!

A dla pozostałych - uczymy się przez całe życie, więc ja wracam do nauku... bo do 3 juz tylko 5 godzin zostało ;P

biblioteka drugim domem!

Co Porazińska z Zalewską (Paulą) robią od 3 dni??

Nie - nie chodzą na zakupy...

Nie... nie były na imprezie...

Nieeee - nie pojechały na zwiedzanie!!

Tak - przesiadują w bibliotece!! razem z jakimś 1500 innych studentów!

i jakby to hiszpanie powiedzieli - to nie jest una broma (żart)

Nie mogłyśmy znaleźć miejsca na początku, żeby usiąść... no i tak do 3 w nocy siedziałyśmy... i wcale nie byłyśmy ostatnie!

ok. 22 kończą się słodycze w maszynie i kawa z kofeiną...

Ogólnie jest śmierdząco... ale o dziwno - fajowo!

Dziś nawet Paula po 3 dniach - (w sumie 33godzinach) stwierdziła, że czuje się jak w domu! ;P

W dzień pierwszy... przeczytałam 40 stron po hiszpańsku i napisałam z tego pracę na 8 stron... również po hiszpańsku, co więcej o lingwistyce... czyli bliżej - nie wiem o czym ;P

Wczoraj... była praca typu - kopiuj, wklej, sformatuj, sprawdź czy się z książką zgadza...

A dziś zawitałam później, bo miałam egzm (z czego to ja właściwie nie wiem - lingwistyka)

Można było mieć komputer, notatki, książki... a i z tymi pomocami jestem pewna tylko 1 odpowiedzi - na 15. A żeby zaliczyć trzeba mieć 10!! ołłłł jeee!!

Dobra... kończymy... bo... bo są 2 powody:

1. przez egzamin - nie poszłyśmy dziś z rana z Paulą biegać (tak - nadal biegamy), więc trzeba iść teraz, a poza tym 3 dni z rzędu do 3 w nocy w biblio... przegięcie.

2. zaczyna się głupawka, śmiejemy się z nie wiadomo czego... i krótko mówiąc nam odwala!!

więc spadamy pobiegać, póki mamy jeszcze siły!

aaa dodam tylko, że nadal mi się buźka uśmiecha na wszystko i do wszystkich - i znalazłam sprzymierzeńca - Paulę ;*