hiszpański erasmus

Erasmus - Santiago de Compostela...

2010-11-01T23:52:00.001+01:00

Katedra z pozycji horyzontalnej, do góry nogami!

ps. uwielbia(łam) leżeć na Obradoiro!

Takk....
Posta tego miałam napisać jakieś... 3 miesiące temu... ale tak wyszło, że nie wyszło... powodów jest kilka...
1. strach przed tym, że to już koniec...
2. strach przed czymś czego wrócić się nie da, co minęło, a co wspaniałe było...
3. głupie tłumaczenie braku czasu...
4. milion innych powodów...

Ale wreszcie zasiadłam i piszę, trochę za późno, bo to forma poradnika ma być dla tych co pojechali do Santiago na Erasmusa, ale może kolejne pokolenia skorzystają!

Nie wiedziałam jak zatytułować posta, więc zrobiłam to w najbanalniejszy sposób...

Co do chaotyczności moich wpisów, to... norma, więc już nawet nie przepraszam...

tak więc od początku!

Wyjazdy wszelkiego rodzaju to... moje życie, tak już mam, że w miejscu za długo nie usiedzę...
Na moich pierwszych studiach możliwości na Erasmusa za wiele nie było... więc zaczęłam drugie :D no i pierwsze pytanie na spotkaniu organizacyjnym na I roku brzmiało:
Ja: Czy można wyjechać na Erasmusa do Hiszpanii?
Marika (najwspanialsza koordynatodka ds. Erasmusa na świecie): nie...
Ja: to co trzeba zrobić, żeby pojechać?
Marika: napisz do mnie maila, to coś wymyślimy!

No i wymyśliłyśmy!
wyguglowałam z 15 hiszpańskich uniwersytetów, napisałam maile do ichnich koordynatorów erasmusowych.. i odezwały się 3. Z 2 za pośrednictwem Mariki UG podpisało umowę - USC (mój univ.) i Tarragona.
Nie wiedziałam co wybrać, Tarragona przemawiała do mnie bliskością do Barcelony, łatwym transportem do Polski i plażą, na minus był kataloński... Santiago... poza tym, że jest na końcu świata... nie wiedziałam o nim nic! absolutnie nic! nawet camino de Santiago nic mi nie mówiło! (ignorantka!)

Wybrałam Santiago (jak dotychczas mój najlepszy wybór w życiu)... nikt kto nie był tam na Erasmusie absolutnie nie jest wstanie mnie zrozumieć, tego co teraz czuję pisząc to, tych wszystkich wspomnień, ducha tego miejsca...tych wszystkich wspaniałych ludzi... znam bardzo dobrze 3 języki, ale absolutnie w żadnym z nich nie jestem w stanie opisać swoich uczuć związanych z Tym miejscem!

Wracając do tematu. Moja sytuacja (jak zwykle) była skomplikowana, ponieważ, nie jechałam do Santiago tylko na Erasmusa, ale i na praktyki, więc przejść z biurem wymiany zagranicznej miałam co nie miara!
ale... wszystko do przejścia, a co nas nie zabije to nas wzmocni!

Jak się tam dostać?
Samochodem - nie polecam... 3000km to dość sporo i drogo
Autokarem - znam takich hardkorowców... ale nie polecam!
Samolotem.... długaaaa droga!
Niestety, poza sezonem letnim połączenia raczej marne są.. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Właśnie sprawdziłam połączenie na marzec, tak w odwiedziny.. z Frankfurtu do Santiago... i NIE MA???!!!?!?!?!?!? nie wiem o co chodzi????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ok, są chociaż z Alicante... zaraz będę obczajać!
Ogólnie Srajanera nie polecam, nienawidzę tej linii, ale dzięki niej megaaaaaaaaa dużo zwiedziłam (dużo nocy też na lotniskach spędziłam za ich sprawką!)
Polecam za to Wizzaira i Vuelinga! Jak się chce to się znajdzie - więc powodzenia życzę!

Bagaż:
jeśli nie leci się srajanem to nie ma problemu (w wizzerze można mieć 3x32kg za jedyne 45euro)
jejjuuu ogólnie marnie wygląda oferta lotów do Santiago... jestem zrozpaczona!

tak więc polecam zwyczajnie w świecie wysłać paczkę pocztą polską, ekonomicznie, bez priorytetów dochodzi w tydzień!

Kalosze i parasol - przydadzą się! ale Kalosze proponuję wziąć z Polski, a parasol kupić sobie w jednym z wielu 'chinos' czyli sklepików z asortymentem (nie koniecznie 'made in China') wszelkiego ale to wszelkiego rodzaju! za całkiem rozsądną cenę!

Mieszkanie:
niech nikt nie wpada na pomysł mieszkania w akademiku w Santiago... ponieważ z Erasmusów zdzierają mega! normalny Hiszpan płaci za mijsce w pokoju 2 osobowym 60-80 euro, a Erasmus za miejsce w tym samym pokoju płaci 245 euro... bez komentarza - dziękuję!

mieszkania... przeszłam przez 3.
1. 150 euro, pokój wielki, współlokatorki drętwe, zona nueva, 5 supermarketów w okolicy 100 metrów, 4 piętro, kaloryfer (megaaaaaaaaaaa ważne), grzyb mały tylko w łazience, internet pożyczany od sąsiadów.
2. 200 euro, Plaza Galicia, współlokatorzy brudasy, 1 supermarket (drogi) blisko, na uczelnie bliżej, ogólnie miejscówka lepsza, w zimę... byłoby zimno, bo kaloryfera nie było a okna wielkie, grzyb tylko w kuchni, internet w cenie, telefon też, dla odmiany 4 piętro.
3. Miejscówka najlepsza, 150 euro, niestety okno na klatkę schodową, ale... pod drzwiami Katedra!!!!!!! Zona Vieja! współlokator przesymatyczny, miał talent do polskiego, internetu brak, grzyb wszędzie, w łazience gigantyczny, supermarket daleko (ten sam co poprzednio), więc zaoszczędzałam na zakupach :D w zimę... dramat pewnie by było, ale latem polecam...

Tak więc na co należy zwrócić uwagę:
KALORYFER (ogrzewanie)!!!!!!!!!!!!!!
jak daleko do campusu Norte/Sur
współlokatorów, właścicieli,
okno!
ogólnie klimat i dusza mieszkania!
cena pomiędzy 150-200 (mniej - to już jakaś speluna, więcej - zdzierstwo ;))

Ubezpieczenie!
Polecam kartę euro26 razem z kontem w Millennium Bank kartą płatniczą, są na to zniżki no i sama w sobie jest ubezpieczeniem, jak również polecam ISIC, bo ona też jest ubezpieczeniem i na nią też są zniżki. poza tym obowiązkowo Karta EKUZ - bez niej nie ma podstawowej opieki medycznej!

Konto bankowe:
Polecam mBank, konto walutowe w euro. Jest za darmo (miałam płacić 30 zł po roku, ale ni widu ni słychu więc się nie upominam ;P). Wypłaty z all bankomatów na terenie krajów strefy euro za darmooooo!!!

Można też wyrobić konto w banku hiszpańskim, ale bez nr NIE pobiorą od Was opłatę (7euro) po miesiącu. poza tym... ja w ogóle z tego nie korzystałam... a prezenty jakie obiecali... nie dali!
Po przyjeździe:
Należy znaleźć mieszkanie ;P
kupić sobie kartę telefoniczną - warto wziąć zapasowy tel komórkowy z Polski bez simlocka. Jaka sieć? taka jaką ma większość Waszych znajomych! Ceny ogólnie w porównaniu z polskimi są komiczne...
Następnie należy udać się do ORE, czyli Biuro Wymiany Zagranicznej USC koło Plaza Cervantes. Tam podstęplować Confirmation of Arrival, i dostać wyprawkę Erasmusową (która mnie ominęła), czyli plecak, parasolkę i jakieś notatniki oraz mapkę. Później na wydziałach jeszcze fajne teczki rozdawali!

Powinno się też pójść na policję i wyrobić nr NIE, taki hiszpański NIP, na policji. Ostatnio się dowiedziałam, że z tym nr wewnątrz Hiszpanii można latać jako jej obywatel - za pół ceny... nie wiem ile w tym prawdy, ale polecam sprawdzić. Poza tym ten nr do pracy legalnej jest potrzebny!

Po ORE, jak już podbiją też LA trzeba znaleźć swojego koordynatora. Moją koordynatorką była bardzo miłą i pomocna Elena.
Po tym wszystkim polecam pochodzić trochę na zajęcia, aby się rozeznać czy warto i czy nie będzie jakichś zmian do LA. W ciągu miesiąca zalecam się zmatrykulować (przy wydziale filologicznym), mówili, że można później, a później byłą dupa.. i niektórzy mieli megaaaaaaaaaaaa problemy! W UXI (matrykulacja) warto poprosić, aby wprowadzili do systemu Wasz nr tel, później wyniki egzm będziecie dostawać smsem ;)

Jak ktoś przyjedzie na początku września czy lutego to koniecznie polecam intensywny kurs hiszpana! po niem jest jeszcze tydzień przerwy aż się zajęcia zaczną (więc nie należy wierzyć temu co piszą w papierach, że się semestr np.3 września zaczyna, bo to chodzi tylko o kurs.) Piszą też, że nie ma przerwy między semestrami - jest! ale są wtedy egzaminy - mi się udało tak, że akurat miałam ponad tydzień wolnego! ale niektórzy się egzaminowali wtedy!!! aaaaaaaaaaaaa i nie wierzyć plotkom, że na Erasmusie nie trzeba się uczyć! TRZEBA i to sporo! nie ma taryfy ulgowej dla Erasmusów poza słownikiem! Przynajmniej jak tak trafiłam, że nie miałam!!!!! i godzinami przesiadywałam w bibliotece! btw - polecam Concepción Arenal - przy prawie, podczas sesji otwarta do 3 w nocy!, ale uwaga, bo o miejsce w tym okresie trudno!

Internet uczelniany.
Należy się zgłosić na jakimkolwiek wydziale do panów z auli informatycznej, wgrają certyfikat w laptopa i można korzystać logując się za pomocą konta z domeny usc. gg na necie uczelnianym nie działa ;)

Ficha - czyli to ja... dla każdego prowadzącego przedmiot przygotowuje się fichę - czyli kawałek kartonika z podstawowymi danymi i zdjęciem. Później na tej podstawie sprawdzają obecność.
Warto wziąć się zdjęcia legitymacyjne z Polski, bo też do kart bibliotecznych się przydadzą.

Indeksu nie ma, legitymacji szkolnej nie ma.

Jedzenie!
koniecznie należy spróbować:
pulpo,
tortilla espanola,
pimientos de Padrón,
pan con tomate...
i wiele innych!

Clara de limon - piwo z fantą cytrynową (kocham)
calimocho - wino czerwone z colą
Crema de Orujo - kocham!
Liquor cafe - podobno najlepszy w Avante!

Kluby:
Casa das Crechas - foliady środowe są genialne, takie koncerty z muzyką folkową galicyjską na żywo!
Avante - taki... nacjonalistyczny klub z pyszną crema de Orujo i liquor cafe
Agarimo - najlepsze tapas i clara.
Berberecho - w zona nueva - tanie piwo mają ;)
no i wieleeeeeeeeeee innych, ale te były moimi ulubionymi!

Botellon:
czyli na polski - butelkowanie... studencko gł. czwartkowy zwyczaj wielkiego picia na powietrzu w campusie Sur. Przed północą widać tłumy studentów idące w tym kierunku z workami foliowymi pełnymi alkoholu, zapity, worków z lodem i kubeczków plastikowych - bo to kulturka jest ;)widok niesamowity!

Komunikacja miejska!
nie korzystałam, poza dojazdami do Colegio. 90 centów za bilet, który kupuje się u kierowcy zawsze. Poza tym kierowca jest zawsze miły i sympatyczny, poczeka jak biegniesz na autobus, nigdy nie zamknie Ci drzwi przed nosem!

Korzystałam zaś z roweru 'miejskiego'. Kartę wyrobiłąm przypadkiem jak była jakaś akcja w mieście, ale można to normalnie zrobić w ayuntamiento. Kosztuje 10 euro na rok. Przed wyjazdem widziałam, że zrobili więcej punktów w których można brać/odstawiać rowery. ps. na jedną kartę można wziąć więcej niż 1 rower ;) Poza tym w marcu (trochę późno) można było za free wypożyczyć nowy rower od USC - ale trzeba było się szybko jakoś zapisać!

Area Central - i Al Campo - tam mają kapustę kiszoną firmy Rolnik!!!!!!!!!!!!!

Palmera... najlepsze ciastko świata, ale uwaga w tych zwykłych cukierniach (które o dziwo jako jedyne sklepy, są otwarte w niedziele) są takie suche i drogie, zaś na wydziale Edukacyjnym i filologicznym.... są najlepsze na świecie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! a i te bez czekolady są lepsze!

Informacja Turystyczna, polecam brać co miesiąc informator kulturalny - wiele się w mieście dzieje, i dużo np festiwali kinowych, czy spektakli teatralnych jest za free!!!!!!!!!!!!!! Kocham to miasto!!!!!!!!!!!!!!!

Koniecznie musicie iść do Galicia Digital - takie muzeum za free, w 3D i z fajnymi zabawami/doświadczeniami, poza tym można się sporo dowiedzieć! Nie jest nudne!
Polecam też wernisaże i wystawy w muzeum sztuki współczesnej koło Parku Bonaval... no i sam park... ohhh jak tam pięknie!

Eroski jest do 22 + moscatel tani, w Carefurze mają pysznego tuńczyka w sosie pomidorowym, a w Dia serek śmietankowy...
ehh jak tęsknie!

Co do świąt:
Kasztany jeść w okresie przedświątecznym
koniecznie karnawał w Santiago
regionalne święta pobliskich miasteczek - to od hiszpanów trzeba się dowiadywać.
Semana Santa - też polecam Santiago...
jejjuu tyle tego było, że aż nie pamiętam, więc zachęcam do lektury bloga... bo wieleeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee miejsc do odwiedzenia/podróżowania w Hiszpanii jest! nie można ominąć Las Fallas w Valencia, i Feria de Abril w Sevilla...

Wpis jak zwykle chaotyczny, ten do tego jeszcze megaaaaaaa długi, jak o czymś zapomnę to proszę o komentarz! Mam nadzieję, że informacje przydatne podałam...
aaa i jeszcze jedno... po powrocie... dramat... depresja postErasmus istnieje i długo się utrzymuje, ale to cena za najwspanialszy rok w życiu!

Polecam, zalecam i żałuję bardzo, że to już koniec!
Santiago i Erasmus to do końca życia część mnie!

I <3 SCQ

aaa i polecam pisanie bloga... mózg to tylko zawodny narząd, który szybko dużo szczegółów zapomina... a blog... będzie i dla wnuków ;)

magda, agata i barcelona...

2010-09-26T00:28:00.000+02:00

magda, agata i barcelona!

2 pluzy tego lotu to:
nie srajaner - tylko vueling - polecam!
barcelona... mały przystanek w moim ulubiony mieście przed powrotem do rzeczywistości..

Dobrze, że przyleciała Agata i że poleciałyśmy jeszcze na 4 dni do BCN... nie było takiego drastycznego powrotu!

Na lotnisku w BCN czekała już na nas Marti jupiiiiiiiiiiiii, ale się stęskniłam za nią!
Martowa energia jest jedną z najbardziej lubianych przeze mnie, zawsze ale to zawsze jest pozytywna! :*

Marta mieszka w centrum, więc nie musiałyśmy daleko jechać... ja po przyjściu do domu poszłam w drzemkę - po nie przespanej nocy i tak nieźle się trzymałam! Dziewczyny zaś poszły na spacer! Jak wróciły to zrobiły pyszną carbonarę i poszłyśmy już wszystkie razem na spacerowe zwiedzanie!

Zahaczyłyśmy o Boqueria - czyli taki market owocowo, warzywno, mięsno rybny, na którym mają pyszneeeeee koktajle!

ludzie przychodzą i odchodzą, ale prawdziwi przyjaciele... nawet jeśli odejdą to i tak na zawsze w sercu pozostaną...

taaa na przemyślenia mnie wzięło... ale tak to już jest jak się zdobywa tylu przyjaciół przez rok (co w normalnych warunkach rzeczywistości jest raczej niemożliwe...

w porcie siedząc spokojnie i wczuwając się w nieturystyczny rytm miasta...

no ale turystyczne foty też muszą być :P
to właśnie kolumna Kolumba była Agaty pierwszym prawdziwie turystycznym przystankiem w BCN.

Marta z Agatką

Spacery bocznymi uliczkami z dala od szumu turystów to jest to co magda lubi najbardziej, tym bardziej z Martą rodowitą Katalonką, 'przewodniczką' po codziennej Barcelonie!

W domku... poszłyśmy spać, a Marti się pakowała, bo z rana leciała odwiedzić naszych włoskich erasmusów (żałowałam trochę, że nie mogła z nią polecieć...)
obudziła mnie po 6, pożegnała się... i już jej od tej pory nie widziałam! ale cóż... taka kolej rzeczy... muszę ją teraz na jej Erasmusie odwiedzić :D

Ja zaś z Agatką poszłyśmy się poturystować!
W tym sklepie sprzedają bardzo drogie torby... zapytałam dlaczego są takie drogie... a Pani na to, że robione w kraju a nie w Chinach :D
poza tym są ręcznie robione z... ze starych bilbordów i reklam - naprawdę genialne... ale nie było mnie stać... noszę się teraz z zamiarem zrobienia takiej sama! ;)

Wieczorkiem poszłyśmy na fontannowy pokaz z muzyką - to lubię - szkoda tylko, że ludziów jak mrówków... widocznie nie tylko ja to lubię ;)

Po fontannach dotarłyśmy do Parku Guell... co tam, że był już zamknięty :D ale i tak dla samego widoku (którego to Agatka nie widziała, bo się bała) było warto!
kocham to miejsce, szczególnie nocą!

całe miasto (i to jakie!) u moich (i tylko moich) stóp!

Nadszedł czas wrócić do domu... dotarłyśmy do stacji metra, a Pan mówi, że właśnie zamykają yyy i co teraz... no teraz to trzeba było z buta przez pół Barcelony przejść!

Tak, powrót do domu zajął nam 3 godziny :D

Fakt - nie śpieszyłyśmy się, po drodze zahaczając o Sagradę Familię i jedzonko (suchą bagietkę :))

Wpadłyśmy do domu i... padłyśmy...!

Z rana (w południe ;]) zwiedzania ciąg dalszy!

tym razem Montjuic - bo tak się ładni złożyło, że właśnie w tym terminie odbywały się w BCN Mistrzostwa Europy w lekkiej atletyce - dobry timing mamy, ale niestety nie stać nas było na pooglądanie sportowych zmagań, więc tylko lekko poczułyśmy ten klimat i sobie poszłyśmy dalej!

znowu nie spełniłam swojego marzenia - czyli kąpieli w tym basenie, więc cóż... trzeba będzie tam wrócić :D

Uraczył mnie plakat reklamujący nowe prawo, a raczej zaraz w Barcelonie - a mianowicie nie można sikać! bo to karalne! i wreszcie!

Udałyśmy się jeszcze raz (tym razem za dnia) do Parku Guell, ale na szczęście jak już nie było za wiele osób!
A tam - jak zwykle pięknie!!!!!

Agatka z rączką widmo :P

na cudownej ławce!

A wieczorkiem pojechałyśmy na plażę - kolejna cudowna sprawa w tym mieście! no może plaża do najpiękniejszych nie należy - ale jest i to ważne!
posiedziałyśmy trochę i z buta wróciłyśmy do domu (tym razem to był pół godzinny spacer, a nie 3h.)

Dorwałam śliczną vespę - tak tak - będę kiedyś taką mieć! teraz muszę chociaż zdjęciami wspierać moje marzenie :D

W domku zaś miałyśmy się tylko przebrać i iść z Eloim (kolegą Katalończykiem, z którym 2 lata temu pracowałam w l'Estartit) na imprezę, ale... Agata zasnęła... więc poszłam sama... ale najpierw musiała godzinę na nich poczekać... hiszpanie... hehee
było fajowo, ale... szybko się skończyło, a ja żeby uniknąć pożegnań... jak to mam w zwyczaju - uciekłam!

Z rana poszłyśmy na godzinkę na plażę i z lekkim opóźnienie wróciłyśmy do domu... co prawie skutkowało spóźnieniem się na samolot... bo jakoś nie wpadłam na pomysł, aby sprawdzić pociągi na lotnisko... ale ja jak to ja... zawsze mam szczęście i na czas się tam pojawiłyśmy!
Ulcia (koleżanka z Gdyni, co to na Erasmusie w A Coruni była) już na nas czekała.

Samolot z Gdańska przyleciał... wraz z moim byłym chłopakiem tak... świat jest mały, czasem aż za bardzo ;)

Wsiadłyśmy do samolotu... i godzinkę sobie w nim posiedziałyśmy zanim odleciałyśmy... Agata od razu w kimę poszła (jak zwykle), ja z Ulą zaś plotkowałyśmy. Super się stało, że razem wracałyśmy, bo nie było czasu na smuty, no i wzajemnie się wspierałyśmy... Po ponad 3 godzinach lotu dotarłyśmy do Gdańska...

Do domku na obiad i na imprezę, co bym tak nagle w depresję posterasmusową nie wpadła ;)

tak... 31.07.2010 zakończyła się oficjalnie moja przygoda z hiszpańskim Erasmusem... ale... już ja coś wykombinuję, aby zrekompensować sobie 'straty'...

Dziękuję - było najlepiej na świecie! Cudowny rok, najwspanialszy... pozostaje mi teraz tylko wspominać i... czekać na jeszcze lepsze... czy to możliwe - czas pokaże, ale jak to w moim przypadku często bywa - nie ma rzeczy niemożliwych, a moje szczęście życiowe mam na dzieję mnie nie opuści i sprzyjać mi będzie!

Coś się kończy a coś zaczyna, a jedno z moich ulubionych haseł głosi: nie ma tego złego co by się w super nie obróciło... więc czekam i cóż... wierzę, że się doczekam!
;]
DZIĘKUJĘ Santiago i Erasmusie mój, oraz wszystkim tym którzy tam byli i uczynili go genialnym! :* <3 <3 <3

Ostatki - czyli ostatnie chwile w erasmusowym raju...

2010-09-25T22:06:00.000+02:00

Po Apósotolo nadszedł czas na pokazanie Agatce Santiago i na... pakowanie i pożegnania...

w Poniedziałek 26 pojechałyśmy sobie z Agatką stopem - to był jej pierwszy raz :D nad ocean... nie dotarłyśmy tam dokładnie, ale i tak było cudniście... poza tym, że byłam wredną małpą w te dni i strasznie złośliwa i uparta byłam!
Nie miałyśmy za wiele czasu, ponieważ musiałam przygotować jeszcze kolację pożegnalną... więc dojechałyśmy tylko do jakiegoś portu za Noią.

Plaża tylko dla nas, wiatr z resztą też :P
Byłą sobie mała wyspa... była bezludna... rozbiłyśmy się na niej...

ale po chwilach kilku... trzeba było się zbierać... bo wyspa przestawała być wyspą... aż wreszcie zniknęła...

Było bardzo chilloutowo, ale i tak moją głowę zaprzątały inne myśli... smutne bardzo - związane z wyjazdem!
Ale i tak bardzo lubię przebywać w takich miejscach jak ta plaża, gdzie dookoła rozpościera się tylko niczym nie naruszona natura i nie ma ludzi/turystów/krzyczących dzieci... spokój, piękno i moje własne myśli!

jak już wyspa zniknęła, a my się opaliłyśmy troszkę wróciłyśmy... stopem jakieś 3/4 drogi, a później autobusem - czas gonił!
W powrotną stronę zabrała nas Pani która jest francuską i mieszka w Galicji od wielu lat... coś jednak ciągnie 'gringos' w to miejsce!

W domciu Agatka jak to Agatka poszła w drzemkę, a ja się zabrałam za gotowanie - w końcu kolacja do przygotowania czekała na mnie...
w sumie zrobiłam: mój ulubiony deser, agatka z rana kurczaka po koreańsku z brzoskwiniami, lasagne z brokułami i kurczakiem, zapiekanki, sałatkę z tuńczykiem i makaronem no i sos czosnkowy! plus jakieś tak tapasiki małe!

wszystkim smakowało i widać było że nie kłamią - :D co mnie bardzo ucieszyło!

wino się lało... nie tylko do kieliszków :D tego wieczoru Maćkowe buty były wyjątkowo głodne - najpierw poleciał na nie sos czosnkowy, a następnie czerwone wino... mniami...

Akrobacji nigdy za wiele ;)

a to z moim ulubionym współlokatorem! Dani mam niezły potencjał mówienia po polsku - daję głowę, że po 3 miesiącach w Polsce mówiłby już całkiem nieźle!

A Borja to najspokojniejszy człowiek świata chyba ;) ale to zrozumiałe skoro robi triatliony...
poza tym jest moim osobistym i prywatnym nauczycielem mailowym hiszpańskiego :*

A Michał - to pierwsze (i jedyne polskie skrzypce w Filharmonii Galicyjskiej!

Tak.. nie była to jednak typowa erasmusowa impreza... trzeba było wcześniej wrócić do domu, aby móc od rana biegać i załatwiać ostatnie formalności.. no a poza tym co niektórzy szli do pracy... tak właśnie... obiecałam Daniemu śniadanie jeśli zostanie z nami dłużej - został, a śniadanie mu smakowało :D

Tak więc po świetnej kolacji i fajnej imprezie nadszedł mój ostatni dzień w Santiago... Poszłam odebrać zaliczenia z USC... a tu się okazuje, że mam praktyki z pierwszego semestru nie zaliczone ... No to szybko mail do mojej koordynator.. i sprawa rozwiązana - jakiś błąd w systemie był, no i w sumie na dobry dokument musiałam czekać aż do połowy września, ale najważniejsze, że w ogóle bez mojego udziału rozwiązali ten problem!

Po tych przejściach poszłam z Agatą zrobić sobie małą sjestę nad rzeczkę... uwielbiam i tęsknię za tym miejscem - nie ma to jak w upały spać z nogami w zimnej rzeczce :D

Później zaś poszłyśmy pobawić się moim aparacikiem! taaaa... ja jednak wolę robić zdjęcia niż pozować!!! ojj tak!!

to na mojej zagrzybiałej klatce schodowej :D

a to małe smutki w Parku Bonaval...

a oto lepsza modelka... Agatka i przy okazji lepsza fotografka... czyli ja :D

a tu... akurat to mi się ławka cała porostami obrośnięta spodobała... no ale Agatka też dobrze na niej wyglądała ;)
Jejjuuuuuuuu jak ja tęsknie za tymi klimatami... porośniętych ławek, trawy na której można się położyć i nikt się krzywo patrzyć nie będzie...

Nawet klatkę schodową piękną miałam... ostatnie chwile w tym mieście były wypełnione myślami o tym jak to będzie jak mnie już tam nie będzie..

Wieczorkiem pojechaliśmy z Gośką, Borją, Michałem o Ramonem do restauracji grillowej - miało być super... a było jak w przydrożnych polskich tawernach czy gazdówkach... a na bonus Gosia miała muchę w mięsie :P

po powrocie miałam iść do domu się pakować a reszta poszła na piwko.. ale wróciłam do domu... wzięłam zdjęcie jakie miałam dla Gosi na pamiątkę i... i zamiast się pakować wróciłam do nich!
jak już wszyscy zdecydowaliśmy, że idziemy... to poszliśmy... ostatnie chwile...

Agatka spać, a ja się z Borją pakowałam... pilnował mnie, bo ja oczywiście za chętna to nie byłam i wymyślałam różne dziwne rzeczy, aby tylko za walizki się nie brać...
no ale się spakowałam... akurat na moment kiedy to trzeba było budzić Agatkę, aby się szykowała...
koniec!
koniec! koniec!
czas na lotnisko... ale jeszcze tu wrócę! i to nie raz! o tak!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Fiesta, fiesta i jeszcze trochę poświętować trzeba!

2010-09-20T00:53:00.002+02:00

Ja już 100 lat po Erasmusie, bloga należałoby zakończyć, ale jakoś motywacji nie mam, nie miałam i chyba mieć nie będę - więc piszę... bo mam co innego ważnego do roboty, więc żeby od ważnych spraw uciec za bloga się zabieram :D

Podczas moich ostatnich dni w Santiago robiłam praktyki nadal w Colegio - tak, żeby mieć co do CV wpisywać, a poza tym uwielbiam te moje małe kochane potworeczki ;)
Wieczorami zaś chodziłam z Gośką na różne koncerty z okazji Roku Świętego w Santiago.
np. 17 lipca poszłyśmy na próbę generalną animowanego filmu "O Apóstolo" kręconego metodą stop klatka ludków z plasteliny... film... taki se, ale... muzyka była na żywo grana przez Filharmonię Santiagowską w składzie z naszym kolegą polakiem Michałem :D to było superrrrr! polecam filmy z muzyką na żywo!

19 lipca zeszłam tylko pod dom (tak tak mieszkałam w tej kamiennicy w tle ;) ) a tam pokaz tańca współczesnego - superrr - uwielbiam sztukę na ulicy!

codziennie były jakieś różne koncerty na różnych placach miasta - od koloru do wyboru!
tu np. świetny koncert z efektami świetlnymi.

co chwilę się coś działo, tzn. cały czas się coś działo! dzień w dzień pod moim domem ktoś grał, śpiewał tańczył itp... było miło!

Czas płyną spokojnie, ale i tak jak na mój gust za szybko, aż wreszcie zdałam sobie sprawę, że to naprawdę koniec - przyjechała Agatka... czyli został tydzień ;(
Wiązało się to również z ostatnim dniem praktyk... więc już totalnym loozem!

wieczorkiem zaczęłyśmy od koncertu z cyklu 'Via Estrella'.
Koncert jak na mój gust genialny "Disco Barroco" - połączenie muzyki klasycznej barokowej z drum & bass lub hip hopem. Bardzo lubię 'dziwne' połączenia w muzyce!

Zaś w sobotę... nastał wielki i długooooooooo oczekiwany dzień! 24 lipca 2010, czyli wigilia św. Jakuba.
Tej nocy Santiago rozbłysło, Katedra zapłonęła, a mi łzy w oczach się pojawiły... wraz z tymi cudnymi światełkami, prezentacjami i fajerwerkami przeleciał mi przez głowę cały wspaniały rok... rok cudów i wielkich radości, rok bez stresu, rok wspaniałych przyjaźni, najwspanialszy mój rok! :*

Poszłyśmy pod Katedrę zająć sobie dobrą miejscówkę już o 19 - jak widać tłumek już tam był. Rozłożyłyśmy kocyk, wyciągnęłyśmy wałówkę i karty i spokojnie czekałyśmy...

oraz zdjęcia robiłyśmy ;)

Po kilku godzinach dziewczynom zachciało się... iść za potrzebą, ale... wróciły po jakichś 20 min nie załatwiając je (potrzeby) :P

Co się okazało - zamknięto plac - aby za dużo ludzi się na niego nie zwaliło - i jakby wyszły to by już nie weszły - więc od ok 20.30 byliśmy odcięci od świata i całe szczęście, bo przynajmniej było czym oddychać - u nas na środku - bo na brzegach to ciasno i tłoczno było ;) się znalazło miejscówkę :D

a teraz 1/10000000 tego co tam zobaczyłyśmy i jak pięknie było:

muszla - symbol pielgrzyma

las aparatów

paląca się Katedra

wizualizacje na Katedrze - genialne!

G E N I A L N E!

Dnia następnego - czyli 25.07 - św. Jakuba - kolejka pod Katedrą ustawiła się... hmm.. kilka osób po prostu spało pod Katedrą - ale kolejka dokładnie o 6.00 się ustawiła - otwierali o 8.00... zaś w południe...

o 12.00 rozpoczął się pochód wielkoludów...

Na obiadek zaś poszłyśmy do "pulperias" czyli do namiotu, w którym serwowali tylko pulpo - ośmiorniczki - i winko... ale było pysznieeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!

Agata też starała się jak mogła wykorzystać możliwości mojego Nikonika ;)

ehhh... brakuje mi Santiago szalenie... ojjj brakuje...

spacery

2010-08-27T03:30:00.000+02:00

lubię spacery, szczególnie lubiłam je w Santiago (o czym świadczy ilość przetartych spodni w kroku i startych butów). Piszę już z Polski z tęsknotą w słowach... czemu nie można tu tak pospacerować jak Tam?

tu na spotkanie z kimś trzeba się wielce umawiać, najlepiej z tygodniowym wyprzedzeniem, a poza tym nie ma gdzie spacerować dłużej niż 2 godziny.. a nawet jeśli to się wdycha spalin tonę..

a Tam... dzwonię np. do Kaśki: wpadniesz na herbatę - ona: nie idziemy na górę na spacer - idziesz? takkkkkkkk

poszliśmy, na gitarze pograliśmy, na rękach postaliśmy, w 1, 2, 3 baba jaga patrzy pograliśmy, przyszła Karmen w sukni z wesela i co? i to normalne było... a tu... tęsknię!

zabawy moim aparatem!

1, 2, 3... bawię się Nikonem

Baba Jaga nie patrzy a chłopaki biegną...

rybie oko

rozdwojenie Kasi

Karmennnn

moje ulubione..

kolorowa Karmen i czarno-białe Santiago z Katedrą w tle... kocham!

Islas Cies = Raj

2010-08-22T00:55:00.001+02:00

Opóźnienie to raczej mało powiedziane w opublikowaniu tego jak i kolejnych postów... przepraszam, albo i nie... a dlaczemu? bo ponieważ coś wspaniałego dobiegało (już dawano dobiegło) i nie chciałam się z tym konfrontować, nawet (albo tym bardziej) blogowo...

więc nadrobić się postaram...

Islas Cies - (krótka notka)... cudowny naturalny Raj (nie dla lubiących ***** hotele :P)

Trzeba było tam pojechać (popłynąć), mimo ceny za statek 16 euro i 10 za każdą noc we własnym namiocie... ale powtórzę - warto było!

Jako, że Paula miała egzamin w poniedziałek, to pojechałam z Kasią... ehh to skomplikowane!
Statek odpływał z Vigo (100km od Santiego) o 12.15. Marti z 2 koleżankami pojechały pociągiem i na miejscu wydrukowały nam bilety, a ja z Kaśką stopem - prawie się spóźniłyśmy, ale moje szczęście, dało owo "prawie" a nie "spóźniłyśmy" :D

Na statku - drzemka :D
a na miejscu... poszłyśmy (a droga dość długa była od statku do pola namiotowego) rozstawić namioty.
ehh jak tam pięknie było...

Namioty rozstawione, brzuszki napełnione więc hop siup na plażę poszłyśmy... a tam piasek bialutki, mięciutki, cudowniutki i... zimniutki! taki to ja bym mogła w domu mieć zamiast dywanów ;)

Zaczęłam też 'ujarzmiać' mój aparat... aczkolwiek zdjęcia białe wychodziły (a to wcale nie dlatego, że cudowniutki bialutki piasek fotografowałam :D) tylko po prostu dlatego, że go nie ogarniałam :D ale... koleżanka Marty cudownym trafem z takim samym cudeńkiem przyjechała, więc mi to i owo podczas kolacji powiedziała ;] jako, że to Park Narodowy, to hucznych zabaw i imprez nie było, i jak się ściemniło to chwilkach kilku do 'domów' się udałyśmy.

a rano siusiu mi się zachciało, wynurzam głowę z namiotu... a tu świt piękny na chwiluń kilka przed wschodem słońca... więc aparat w ręce, śpiwór na siebie i w drogę! - oto efekty i jak sami widzicie... komentarz zbędny ;)

marzycielka!

na dospanie wróciłam i niestety późno się obudziłam, więc prosto na plażę z Kaśką poszłyśmy.

Marta z dziewczynami dołączyły do nas po spacerze na górę, no i niestety o 19 sobie odpłynęły, wymieniając się tym samym z Paulą, która dopiero co przypłynęła :D

ulokowałyśmy ją w namiocie, poplotkowałyśmy trochę i...

na zachód słońca (spóźnione) poszłyśmy... al ei tak warto było... siadłyśmy na skale patrząc na już zaszłe słońc (czerwonawy horyzont), popijałyśmy sangrię Don Simon i foto cykałyśmy... aż się ciemno nie zrobiło...

jak tu wrócić teraz?
najlepiej najtrudniejszą drogą - czyli klifem i skałkami :D mi lajk! :D oświetlając sobie drogę... komórką :D

Po dotarciu na plażę dziewczyny szybciej zadziałały niż pomyślały i wskoczył do wody :D ja nie, bo mi jak zwykle zimno było... tak się pluskały aż się księżyc pokazał! wróciłyśmy do namiotu i hop siup do spania (po uprzednim umyciu zębów oczywiście)

Rano znowu wzięło mnie na sesję wschodu słońca - znowu było przecudnie! Kocham naturę, a przy okazji uwielbiam swój aparat ;)

poplażowałyśmy się trochę z Kaśką, po czym jak sobie pojechała (bo wcześniej niż ja z Paulą) to my ruszyłyśmy do latarni morskiej... tam też było przefajowo...

tyle, że hmm... się nie do końca ogarnęłyśmy (idą mimo wszystko szybko), że jakieś 2 minutki na statek się spóźniłyśmy :D więc lody trzeba było zjeść :D

2 godziny czekania na kolejny statek okazały się nagle tylko jedną, bo tu jakiś dodatkowy statek pojawił się!
dopłynęłyśmy, stopa na wylotówkę złapałyśmy i na tym koniec... bo pociągiem wróciłyśmy...

pięknie cudnie i znowu brak mi słów na określenie tego wszystkiego... tak tam naturalnie... to takie proste! to trzeba zobaczyć! tęsknię... oj tęsknię!

San Juan! i Ula

2010-07-25T20:38:00.000+02:00

Czyli noc Świętojańska,
tu (tzn. w Hiszpanii obchodzona inaczej niż w Polsce, nie ma żadnych wianków, ale za to palenie ognisk na plaży! Pojechaliśmy do Corunii, bo tam podobno najlepiej... i cóż... było superrr!
Po 1. całe miasto pachniało (śmierdziało sardynkami), ale to nie dziwne skoro na każdym rogu je smażyli ;) co więcej, dawali za darmo :D

Ale od początku, ja jako, że miałam praktykę w przedszkolu, to mogłam jechać dopiero po 18, a Paula chciała się uczyć, więc pojechałyśmy razem po 20 pociągiem. Na dworcu spotkałyśmy Laurę (obecnie moją współlokatorkę ;) i jak tu nie wierzyć w przeznaczenie) i tak w 3 dotarłyśmy do Corunii (nie tracąc czasu w pociągu na naukę :P)

Na miejscu szybkie zakupy... i jakoś na około na plażę doszłyśmy, ale to dobrze, bo przynajmniej na sardynki się załapałyśmy ;)

na plaży... piękny widok - na zachód słońca nie zdążyłyśmy, ale niebo i tak na swoje piękno pokazało!

Paleniska już dawno były przygotowane, niektóre się już paliły, ale zaczęło się porządnie palić po 23. a o 24 to dopiero 'pożary' były.

Co poniektórzy się pluskali, ale dla mnie jak zwykle za zimno było :P

Jest też taki zwyczaj, że należy 3 razy przeskoczyć przez ognisko myśląc jakieś życzenie - oczywiście to zrobiłam!

No i... spotkałam się wreszcie z Ulą, koleżanką z Gdyni, która to do A Corunii na Erasmusa przyjechała i mimo, że jesteśmy tak blisko, to się nigdy wcześnie nie odwiedziłyśmy.. jak ja byłam w jej mieście to jej nie było, a jak Ula chciała przyjechać, to np. był huragan i pociągi ani autobusy nie jeździły :P
Więc dużą część nocy spędziłyśmy ranem i na BCN się umówiłyśmy wstępnie! o!

o 5.40 miałyśmy pociąg powrotny, ale ja ok. 4 się 'zgubiłam' - uciekłam jak zwykle z imprezy :P, tyle, że nie byłam w Santiago, więc do domu wrócić nie mogłam :D
Położyłam się więc, i pospałam troszkę - lubię spać na plaży!
Na pociąg dotarłam, włączyłam mp3 i obudziłam się... 1 stację za Santiago :P
pojechałam więc dalej kilka stacji, żeby wysiąść na jakiejś większej stacji i stamtąd wróciłam do Santiago (nie kupując biletu :P)

W sumie stwierdziłam, że to dobrze, bo teraz już nie spałam, tylko przeczytałam wszystkie notatki jakie ze sobą wzięłam! o!

a inni za to się wyspali ;)

po powrocie szybki prysznic i na konsultacje i nauka do piątkowych egzaminów dwóch! plus drzemka oczywiście :P

San Juan - super hiper i polecam! przeżycie niesamowite - szczególnie jak z każdej strony bije ciepełko od ognisk, a do morza tak bliziutko!
Ale w Polce to by nie przeszło - bo po 1 to przecież niebezpieczne, a po 2 plażę by zabrudziło... ehh jak mi się to tu podoba, że nie martwią się na zapas Hiszpanie!

Sónar

2010-07-25T20:05:00.000+02:00

19 czerwca (wydaje się 100 lat temu) pojechaliśmy dość sporą grupą na Sónar (festiwal muzyczny), normalnie odbywa się z Barcelonie, ale w tym roku, ze względu na Rok Święty, również w Galicji. Grały mniej więcej zespoły z Openera, a to co my widziałyśmy to:
Flying Lotus - nie dotarłyśmy :P
Air
2manyDJs
Hot Chip
Cora Novoa

Oczywiście pojechałyśmy stopem... tyle, że w 4... a mianowicie ja, Paula, Natalia... i obiecany dawno dawno temu... Attilio... niestety, że byliśmy w 4... nikt się nie zatrzymał.. i Atti po 2 godzinach się poddał i pojechał pociągiem... a szkoda ;(

Koncerty... krótko mówiąc były genialne - mi się bardzo bardzo podobało!
praktycznie na każdym stałyśmy/tańczyłyśmy/skakałyśmy w 1 rzędzie :D
Było super i absolutnie nie żałuję, że pojechałam, mimo, że czas egzaminów był!
wybawiłam się!

2manyDJs

Hot Chip

a droga powrotna... no cóż... wróciłyśmy z tymi co nas przywieźli ;) bo też na Sónar przyjechali, więc jak już wracali do Santiago to po nas zadzwonili i takim to sposobem razem wróciliśmy - szczęściary jak zwykle!

mieszkania!

2010-07-24T19:24:00.000+02:00

Miałam pisać na początku maja (jest już lipca koniec prawie:P) o moim nowym (już starym) mieszkaniu... a jako, że jest lipiec i sie już przeprowadziłam to napiszę tylko tak, żebym kiedyś na przyszłość pamiętała :

Było całkiem fajne... z widokiem na Plaza Galicja - cetrum centrum, znowu na 4 piętrze, więc pupa się ćwiczyła, bliżej Zona Vieja, bliżej Pauli, bliżej uczelni, bliżej wszystkiego poza Carrefurem, więc rzadziej na zakupy chodziłam i mniej wydawałam!

W pokoju miałam drzwi wejściowe, drzwi na balkono/kryty taras, i rozsuwane drzwi do salonu, fajną otwartą ala szafę, 2 półki i wielkie łóżko oraz małe biurko. Poza tym przez ostatni miesiąc NIE maiłam światła ;) w całym domu, więc do łazienki w nocy albo nie chodziłam, albo robiłam to ze świeczką, to samo do kuchni. Z 3 chłopców.. cóż.. śmierdziało trochę, naczyń nie zmywali i i w łazience za czysto nie było... więc ja też sobie darowała, bo jak raz odgruzowałam całe mieszkanie... to tydzień później wyglądało tak samo... syzyfowa praca...

poza tym po jakimś miesiącu raz włączam światło i.. i poszły korki... ale już ich się nie dało naprawić... i tak przeze mnie nie było światła górnego w cały mieszkaniu... kuchni światło dawała lodówka, a w łazience... świeczki :D

5 lipca nastąpiła czas na kolejną przeprowadzkę, już prawie mieszkałam znowu z Zona Nueva... już 3 razy się umawiałam na wpłatę zaliczki... ale właścicielka mnie przerażała... a poza tym coś mnie ciągnęło na Starówkę, i bardzo dobrze, że się wstrzymałam!
w rezultacie, koleżanka napisała, że w jej mieszkaniu jest wolny pokój, zadzwoniła, no i miałam poczekać kilka dni, żeby wyjaśnili sprawę z właścicielem, czy można mieszkać w tym mieszkaniu w wakacje... poczekałam, sprawa się nie rozwiązała, ale Dani powiedział, że i tak mam się wprowadzić :D

Mieszkam pod Katedrą, także dzwony mi biją co 15 min, od wyjścia do Katedry mam jakieś 50 metrów, 4 piętro dla odmiany :D, w pokoju mam okno na... klatkę schodową, pokój jest najmniejszy z dotychczasowych, z wielkim grzybem, w łazience wali strasznie... ale na ostatnie 3 tygodnie - mieszkanie idealne - w samym centrum wydarzeń artystycznych!
Jak mi się nie chce iść na koncert, to i tak go słyszę w domu ;)

A poza tym mam cudownego współlokatora, przesympatyczny, ciągle się uśmiecha, dzieli się jedzeniem, pomaga jak może, troszczy się jak brat o mnie i jest mega otwarty - szkoda, że tak późno się poznaliśmy, ale lepiej późno niż wcale ;)

Jej.. ale będę tęsknić za tym miastem... łzy w oczach, ale to dlatego, że to jak wspaniały rok miałam tu, tego nie da się opisać, to trzeba przeżyć, a poza tym potrzebne jest jeszcze pozytywne nastawienie jakiego tu się nauczyłam... w ogóle bardzo dużo się tu nauczyłam, ale o tym później...

mama świetnie się bawiła!

2010-07-17T19:29:00.000+02:00

W sobota zrobiłyśmy sobie wycieczkę nad ocean - czyli do A Coruńii!

Najpierw poszyłyśmy na zakupy co nas bardzo zmęczyło, ale jak mama zobaczyła ocean po raz pierwszy w swoim życiu - odNajpierw poszyłyśmy na zakupy co nas bardzo zmęczyło, ale jak mama zobaczyła ocean po raz pierwszy w swoim życiu - odżyła!

mamuśkę dorwała fala i trochę ją przemoczyła ;)

Mnie zaś podrywał jakiś stary pierdziel.. a później jakaś szalona 80 babcia, której szczęka się ruszała opowiedziała mi całą historię swojej rodziny i miasta - była przesympatyczna i urocza, ale ewidentnie za dużo gadała ;)

Kocham plażę, a teraz to i moja mama dokładnie rozumie dlaczego! Jednak głębia oceanu i przestrzeń niedoogarniecia... jest czym wspaniałym!

Było super na wycieczce naszej! A przy okazji doświadczyła jazdy pociągiem osobowym jadącym zaledwie 160 km/h... ehh fajnie by było mieć takie pociągi w Polsce..., może za 100 lat :P

A wieczorkiem poszłyśmy na clubbing ;) prawie upiłam mamę :P

Poszłyśy do moich ulubionych barów na moje ulubione tapas i napije!

1. na śliczny taras, gdzie się siedzi w ślicznym ogrodzie

2. Stare dobre Agarimo - mój pierwszy bar w Santiago i do tego najulubieńszy ;)

3. Avante - klub nacjonalistyczny w który raczej się tańczy, więc byłyśmy same, ale mają najlepsze Crema de orujo i liquor cafe!

Mama lekko pod wpływem winka i innych pysznych specyfików hiszpańskich bez sprzeciwów położyła się jak to robią w zwyczaju pielgrzymi pod Katedrą, i nawet było bez znaczenia, że pobrudzi sobie nową bluzkę - to lubię :D

a co na niej zrobiło mega wrażenie to.. to mewy latające nad Katedrą - racją - są przepiękne i robią wrażenie ;)

Mega wykończone padłyśmy jak kawki... i zamiast wstać o 8 - jaki był plan... wstałyśmy później... co wiązało się z niepójściem do grobu św. Jakuba, bo kolejka była megaśna!

Poszłyśmy za to do muzeum... i plan był pójść na 12 na mszę... ale kolejka miała jakieś 600m... aby wejść do Katedry... ehh nie lubię turystów! o! :P

Plany więc zmieniłyśmy i na zakupy turystyczne poszłyśmy, później mama do Kuby świętego poszła a ja obiad robić i na 18 bez kolejki na mszę poszłyśmy!

a po mszy... do Gosi na kawkę i... na Plaza Roja na finałowy mecz Mistrzostw Świata w piłce nożnej!!!!!!!!

Campeeeeeoooooooooooones Campeooooooooooones Campeoooo oooo oooo nes!

mecz NUDA ale wygrany co się liczy najbardziej ;) !

co było słychać do białego rana... niesamowita radość z nich wykrzykiwała. Poszłyśmy z mamą, Gosią i Kasią na plaza Roja, gdzie na 2 godziny przed rozpoczęciem meczu był już tłum czekający przed telebimem...

Mecz... ci co widzieli wiedzą, że był mega nudny i nieczysty... mama mega zmęczona więc po pierwszej połowie poszłyśmy do domu... zadzwoniłam do Gosi po 2 połowie dowiedzieć się co i jak, bo jakoś cicho na ulicach było, no i się okazało, że nudy ciąg dalszy był... więc na dogrywkę wróciłam na Roję, chwilę po przyjściu... GOLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLL... a ja cała mokra od różnych napojów co to ludzie w ręku mieli i na gol zaczęli wyrzucać wszystko w ferworze radości... ;)

Poszłam po mamę, ale na starówce mało co się działo, poza małymi kąpielami w fontannie!

Ale Hiszpanie dumni z tego, że są Hiszpanami darli się niesamowicieeeee ;]

No i nadszedł czas pakowania... ehhh to oszukiwanie Ryanaira... uwielbiam życie studenckie, niestety przyniosło ono dużo stresów mojej mamie ;)

z rana w poniedziałek pojechała na lotnisko - biedaczka była tak zestresowana, że zabłądziła w SDQ, ale w rezultacie dotarła Reus na 6 godzin i później do Poznania!

jak już wspominałam jestem z niej bardzoooooooooo dumna ale to bardzo!

A ona... bardzoooo ale to bardzoooooo zadowolona!

Cieszę się niesamowicie, że mogła zobaczyć jak sobie, żyłam przez rok, co dawało mi tyle szczęścia i dlaczego bark mi słów na opisanie tutejszego klimatu miejsca i jego piękna.

Dodała też, że przynudzam na blogu i że powinnam zmienić styl pisania i pisać, bardziej o moich uczuciach... kocham być tu, a mamy zawsze mają rację, więc postaram się już nie zanudzać ;)

Mamuś - dziękuję! :* <3

Poszłam po mamę, ale na starówce mało co się działo, poza małymi kąpielami w fontannie!

Ale Hiszpanie dumni z tego, że są Hiszpanami darli się niesamowicieeeee ;]

No i nadszedł czas pakowania... ehhh to oszukiwanie Ryanaira... uwielbiam życie studenckie, niestety przyniosło ono dużo stresów mojej mamie ;)

z rana w poniedziałek pojechała na lotnisko - biedaczka była tak zestresowana, że zabłądziła w SDQ, ale w rezultacie dotarła Reus na 6 godzin i później do Poznania!

jak już wspominałam jestem z niej bardzoooooooooo dumna ale to bardzo!

A ona... bardzoooo ale to bardzoooooo zadowolona!

Cieszę się niesamowicie, że mogła zobaczyć jak sobie, żyłam przez rok, co dawało mi tyle szczęścia i dlaczego bark mi słów na opisanie tutejszego klimatu miejsca i jego piękna.

Mamuś - dziękuję! :* <3

mama w Galicji ;)

2010-07-16T21:31:00.000+02:00

Czwartek rano, nie poszłam do Colegio, bo miałam wymówkę, aby uczyć się do egzm z włoskiego... ale tak naprawdę, to... to z rana przyleciała do mnie moja mama! sama! Stresa miała niesamowitego, bo przecież nie zna języków obcych, a angielskiego dopiero zaczyna się uczyć... noc na lotnisku we Frankfurcie... ale wszystko zniosła dzielnie i doleciała szczęśliwa!!!! Jestem z niej naprawdę dumna, bo poradziła sobie wyśmienicie!

Po drodze do domu poszłyśmy na kawę - bo ja takowej w domu nie posiadam :P
Do domu zostawić bagaż, i... i na zwiedzanie!

Poszłyśmy pod Katedrę, a później na taką nieturystyczną trasę, a mianowicie nad rzekę, bo tam jest tak pięknie...

Dzięki mamie po raz pierwszy zobaczyłam kiwi na drzewie... jakoś wcześniej nie zwróciłam na to uwagi ;)

Nad rzeczką bawiłyśmy się świetnie i mimo upału można było sie ochłodzić, ja się trochę pobawiłam moim Nikonikiem... (coś mu się psuje i nie włącza się czasem obiektyw :()

Wracając zahaczyłyśmy o Alamedę i jak zwykle piękny widok z niej na Katedrę!

A po drodze do domu - obiadek: pimientos de Padrón, tortilla espańola i pulpos (ośmiorniczki) czyli 3 najbardziej Galicyjskie dania! było pysznie i bardzo dużo... więc zmęczone i pełne wróciłyśmy do domu... mama prawe już na schodach zasnęła ;) i jak się obudziła po 3 godzinach mówi: nawet nie wiem kiedy całą noc przespałam. A ja... mama - bo nie przespałaś ;)
Ale już od tego momentu, wszystko co było 3 godziny wcześniej, dla mojej mamy było 'wczoraj', co było całkiem zabawne!

Wieczorkiem poszłam jeszcze pożegnać się z Julią, i na spacer, aby zobaczyć Katedrę nocą!

A w nocy... miałam zamiar się uczyć do egzaminu który miałam w piątek rano z włoskiego... ale jakoś nie wyszło i wstałam dopiero po 5... ale dobre ściągi napisałam ;)

W piątek z rana ja poszłam na egzamin, a mama sama na zwiedzanie. Pisałam egzamin pełen czas czyli 2,5 godziny, i o 12 spotkałam się znowu pod katedrą. Razem poszłyśmy na mój ustny egzamin. Wracając mama nie mogła się nadziwić pięknem natury i czystością Santiago!

To prawda - tu jest pięknie, ale chyba już to kiedyś wspominałam :P

Nadszedł czas na turystyczne zwiedzanie :D

Poszłyśmy na.. na dach Katedry (Cubiertas de la Catedral), widok na całe miasto - powalający! Starałam się jak mogłam na bieżąco tłumaczyć mamie wszystko co Pani przewodniczka mówiła, ale nie ogarniałam w zupełności...

a tu... mój nowy domek ;) tak tak mieszkam teraz koło Katedry - bardzo blisko!

a to na dachu Katedry ;)

rok!

2010-07-07T00:52:00.000+02:00

5 lipca minął rok od momentu kiedy tu przyjechałam... rok wspaniały, nie do opisania słowami... więc nawet nie będę się starać teraz tego robić... zrozumie tylko ten, kto to przeżył, kto tu był!

Miki ostatnio napisał genialne podsumowanie - po hiszpańsku... więc tu na nic się zda... ale w skrócie mów - było cudownie, a w domu nikt mnie nie rozumie... zobaczymy jak będzie ze mną...

tymczasem wczoraj się przeprowadziłam - okno mam na klatkę schodową, współlokatora mam bardzo sympatycznego... a co najważniejsze mieszkam w zona vieja - bliżej katedry... się nie da ;) jest pięknie!
a w czwartek przylatuje moja mama - ciekawe jak się jej spodoba Santiago!

lecę pouczyć się włoskiego - bo w piątek egzamin, ale wcześniej pobawię się jeszcze trochę moim Nikonikiem ;)

playa i urodziny Gośki

2010-07-02T21:43:00.002+02:00

dnia pewnego pojechałam z Natalią i jej znajomymi na plażę... teoretycznie pojechałyśmy na kite'a ale jego właściciel zapomniał go wziąć :P a poza tym strasznieee wiało. Pospacerowaliśmy trochę po skałkach, popodziwialiśmy widoki - jejjuuuuuuuuuuu jak ja kocham plażę! otwarta przestrzeń jest czymś co wyzwala we mnie uczucia, których nie potrafię nazwać...

Później... uwaga się kąpałam! w zimnej wodzie ;) ale w piance... hihihi! super - moja pierwsza kąpiel w nowej piance! jest super idealna! Do tego plaża piękna, a jak prywatna - poza nami było może jeszcze z 5 osób! Za to KOCHAM Galicję! jejjuuu jak tu cudownie.. wiem, że może się powtarzam, ale mam wrażenie, że jak nie napiszę tego 1000 razy to mnie nie zrozumiecie, a i tak pewnie ten, kto tego nie widział nie zrozumie...

18 czerwca Gosia zrobiła swoje urodziny... byłą taka namiastka naszych pierwszych imprez, ale jakoś nie było tak samo jak kiedyś, oczywiście nie mówię, że było gorzej, ale inaczej! Gosieńka zrobiła pyszne naleśniki plus dużo tapasików. No i ciasto - coś ala moje wymyślone, ale trochę bardziej słodkie!

Było milusio! a późnij poszliśmy ja za starych wrześniowych czasów do Meia, śmieszne uczucie, czułam się jakbym tam po latach wróciła!

A odnośnie przepisów - znowu coś wymyśliłam - pasta ciecierzycowo-rybna!

Ugotować ciecierzycy na oko ;) zmiksować, dodać jajko, małą puszkę saardynek w sosie pomidorowym, pomidora bez skórki i jedno jajko na twardo - wszystko zmiksować i wymieszać z odrobiną majonezu - doprawić do smaku i posmarować tym chleb, dodać sałaty i zjeść - polecam!

mętlik absolutny!

2010-06-30T23:16:00.000+02:00

chaosowy maksymalnie wpis będzie!

wróciłam wczoraj z Raju - Islas Cies - boskie i brak słów mi na to jak cudownie tam było... o tym później

2 godziny później byłam żegnać Michale... poszliśmy później wszyscy na Obradoiro pod Katedrę - grać, śmiać się i uciekłam bo zaczęłam płakać...

dziś rano zaspałam do colegio, pojechałam o 11, czekając na autobus ryczałam jak dziecko...

teraz... właśnie sprawdziłam wyniki rekrutacji na MOST (polski Erasmus) i... dostałam się... do... Katowic... nie wiem czy mam się cieszyć czy co?

jestem bezsilna... nie wiem co mam ze sobą zrobić...

egzm z angola zaliczyłam - super.. włoski przede mną... wątpię...

mam się przeprowadzić do niedzieli... ale nie chce jednak do Lucii, za daleko.. i nie chce być sama - nie zniosę tego żalu co serce rozrywa w samotności...

idę się żegnać z Paulą... jedzie jutro o 7... i z Attilio i z Martą... też jutro jadą...

wszyscy najważniejsi dla mnie wyjeżdżają...

świeci mega słońce, są wakacje, a ja nie potrafię się odnaleźć i od dziś się tym cieszyć...

jak bardzo zmieni się moje życie... jak bardzo się ono zmieniło, aby zaakceptować powrót do życia które stoi w miejscu, do kraju w którym nic się nie zmienia i nigdy nie będę robić takich rzeczy jakie tu robiłam...

;( idę... się żegnać, choć absolutnie w to nie wierzę...

bbbuuuuuuu...

2010-06-27T06:12:00.000+02:00

właśnie wróciłam z... 'imprezy'... tak, tyle, że tu imprezy wyglądają inaczej!
idzie się pod klub, pije co się chce i gadaaa i gada i spędza miło czas - nie trzeba się wystroić a i tak wszyscy mówią, że pięknie wyglądasz!

a na koniec się idzie pod katedrę, na główny plac miasta - kładzie się tak 15 Wochów i ja i podziwiamy to cudo z naszymi plecami... skaczemy, fikamy, robimy gwiazdy, leżymy, śpiewamy....
gdzie, ale gdzie ja się pytam w Polsce można tak 'imprezować'?

Leżałam chwilę z Attilio, moi best przyjacielem tu... umówiliśmy się, że na 30 lat wrócimy pod katedrę razme i się położymy tak jak dziś! wierzę, że to zrobimy!
Ale będę za nimi wszystkimi tęsknić... i za Tym cudowny miastem... które rok temu uważałam za końce świata, a dziś uważam za jego początek... ;(

idę się położyć na minut 40 - o 7.30 jedziemy na Islas Cies... będę... w... Raju!

chaotycznie!

2010-06-26T01:37:00.001+02:00

Aga dała komentarz do poprzedniego posta, że niby chaotycznie pisała - ale to ja mega chaotycznie piszę, a to dlatego, że mam milion myśli do przekazania!

Na początku dodam artykuł - PO ERASMUSIE... koniecznie przeczytajcie!

Wracając do chaotycznego wpisu ;)
byli dzieci (haa pięknie nie po polsku) z I LO mojego na wycieczce w Santiago, trochę im poopowiadałam, do muzeum zaprowadziłam, a co najważniejsze... ze 40 kg bagażu oddałam! plecak był tak ciężki, że mimo dość silnych nóg jakie posiadam... to wstać nie mogłam sama mając go na plecach...
no i tak z Paulą oddałyśmy swoje walizy, i tak nam się przypomniało, że może jeszcze prezenty byśmy im dali - tzn. nie dla nich, tylko pamiątki do Polski ;)
no i cały dzień zachowywałyśmy się jak turystki, od sklepu do sklepu, od koczowatej pamiątki do mega kiczowatej ;) kasyy wydałyśmy... dużo!
no i w rezultacie piszę do Pana dyrektora, gdzie możemy i podrzucić jeszcze 2 małe plecaki... nic... dzwonię - a tam poczta głosowa... uuuuuuu... perspektywa nadbagażu i tak się włączyła...
ale... dostałam smsa, że już są w hotelu i tam możemy rzeczy podrzucić... ok... ale gdzie hotel? yy... daleko!
to postanowiłyśmy, że rano o 6 pojedziemy tam na rowerach... nieee.. lepiej teraz od razu!
ubrałyśmy drechy, Paula poszła jeszcze sukienki dopakować - więc z 2 plecaków zrobiły się 3...
było już po 23... idziemy po rowery... na plaza Roja - ani jednego... na Campus Sur... 1... no to pięknie!
Poszłyśmy na pieszo! tzn przy El Corte Ingles (to tak daleko, że nigdy w tym centrum handlowym nie byłam) złapałyśmy stopa :D pan nas zawiózł do hotelu, zostawiłyśmy manatki i wróciłyśmy... biegnąc pół drogi, a kolejne stopem ;) i jeszcze rundkę w Alamedzie zrobiłyśmy (w końcu strój biegowy nie mógł się zmarnować ;))
A chciałam jeszcze dodać, że bydgoszczaki przyjechali w trakcie mega upałów w Polsce i strasznej zimnicy tu... no ale poznali 'prawdziwe' Santiago ;)

Poza toną jaka mi ubyła, w między czasie - jakieś 2 tygodnie po powrocie z Polski zrobiliśmy sobie wojnę na balony z wodą ;) ja bawiłam się w fotografa z moim cudeńkiem, więc byłam nietykalna, ale reszta...

mokry Olo

Paula z Natalią w akcji

miało być na klatę ;)

Paula wygrała ostatnią swoją akcją całą wojnę!

a między 3 a 6 czerwca Santiago zamieniło się w średniowieczne miasteczko - tan było Mercado Medieval!

czyli różności najróżniejsze do kupienia, wcale nie po cenach średniowiecznych!

Ja zakupiłam sobie śliczną bransoletkę i przepyszną herbatkę owocową, no i pycha jedzenie i napoje!

tak... zapachy były końskie :P

Plaza Cervantes

coś czego nienawidzę - raj oliwkowy

ale Pan miał fajne drewniane instrumento-zabawki!

arabska herbatka - szklanka gratis ;)

grajki

katedra ułożona z kwiatów

prawdziwa Katedra

i ja!

Fajnie było, wszystko takie piękne i dobre.. ale się skończyło i kolejne atrakcje nas czekają!

była np. demonstracja Galicyjczyków w obronie ich języka! (nie tylko śmieciarze protestują w tym mieście ;))

ukośny widok z okna mego...

Co w Hiszpanii jest jeszcze fajnego? że to czysty kraj! Myją ulice nawet jak deszcze pada ;)

To ja idę spać - bo dziś miałam 2 egzaminy - 9.30 angielski do 12.10, a o 12.00 kolejny egzamin...

Angol poszedł mi tragicznie - jednak jestem głąbem gramatycznym! a ten drugi całkiem całkiem - nawet trafił mi się temat - jedyny który porządnie opracowałam - no kto ma szczęście?

Ciekawe, czy następnym razem będę w Santiago z własnej woli, czy raczej nastąpi to już we wrześniu ;)

Poza tym omija mnie dziś wesele kuzyna Pawlaka... i ślub znajomych... ehh abstrakcja!

Niech będą szczęśliwi :*

a ja nadal szukam księcia! CV można nadsyłać dopóki kogoś nie znajdę ;)

nie wierzę!

2010-06-23T20:02:00.001+02:00

Po 1 chciałam podziękować znowu i oficjalnie Adze W. za to że mnie namówiła do pisania bloga... pamiątkę detaliczna mam na zawsze, a tyle ile się tu działo mój mózg sam by nie spamiętał :*
Ps. żałuj, że nie jedziesz na Erasmusa - ominęło Cię coś... najlepszego!

Dokładnie rok temu wróciłam po egzaminach do Bydgoszczy i zaczęłam się przygotowywać do przyjazdu tutaj!
Dałabym sobie rękę obciąć, że to najwyżej miesiąc temu było.... Czas mknie z prędkością światła!!!!!!!!!!!
np. udaję, że się uczę - patrzę na zegarek - 16.10, no i wg mnie patrzę 5 min później (nic w tym czasie nie zrobiłam) a tu nagle zamiast 16.15 - 17.40... nie wiem czy ktoś sobie ze mnie jaja robi i jak nie patrzę notorycznie zegarki przestawia... czy to co dobre zawsze szybko się kończy?

Byłam dziś na 1 dniu półkolonii dla dzieci w moim colegio, to co robiłam rok temu... dość sporo dzieci się powtórzyło... urosły, zmądrzały... szkoda, że na bieżąco nie widziałam jak moje bratanice rosną.... żałuję też nie nie potrafię się rozdwoić, albo w ogóle pomnożyć, ale obawiam się, że świat by nie zniósł więcej mnie!

Jest mega upał! pachniało dziś latem - wakacjami jak nie wiem co! ja niestety zamiast się opalać, to zabawiałam dzieciaki i rozmyślałam o tych 2 egzaminach co to mam w piątek (1 dzień i 1 noc na naukę), a na które się jeszcze nie uczyłam... angielski... spoko ustny zdałam na 7,5/10, ale gramatyka... to coś abstrakcyjnego dla mnie - w żadnym języku nie istnieje, jak widzicie nawet w polskim ojczystym!

Poza tym jest mi smutno... bo nigdy się do egzaminów tak nie obijałam jak tu... ale ja po prostu nie potrafię się skupić - nie wiem o co chodzi - staram się, ale nie mogę i już!

;( wp poniedziałek pojechała Agata... we wtorek Hania... a dziś Stefano... łzy mam w oczach... ale i tak do końca nie zdaję sobie sprawy z tego, że to już koniec... że już nigdy się nie spotkamy w takim składzie i w tym miejscu... to co, że znam ich tylko rok, jak ten tylko rok było moim najcudowniejszym z dotychczasowych? to co, że czuję jakbym co poniektóre osoby znała 100 lat a nie rok... i już w ogóle nikogo to nie odchodzi, że strasznie będę tęsknić i że nie będę miała 3 minuty drogi do nich aby wpaść tak o i pogadać....

Dobrze, że chociaż przyjedzie po mnie Agatka i spędzimy na sam koniec 4 dni w Barcelonie... jakoś się przestawię może stopniowo na Polskę... ale nie wiem jak to zrobię, patrząc na te wszystkie nieuśmiechające się buzie na ulicach...

Najcudowniejszy rok się kończy powoli, ja mam zamiar się jeszcze przez miesiąc dobrze bawić, i nadal wam to opisywać, chcę też napisać jeden post odnośnie porad dla przyszłych Erasmusów... ale... absolutnie nie mam sposobu na tą pustkę i smutek jak się we mnie zbiera na samą myśl o końcu, a już w ogóle nie chcę sobie wyobrażać jak wielki on będzie jak realnie wszystkich zabraknie...
I niestety, ale zrozumieć mnie może tylko i wyłącznie 'były' Erasmus...

Ehhh jadę do Corunii na plażę - w końcu dziś noc św. Jana, czyli San Juan... oj będzie się działo!!!!!!!!!!!!!!
i w dup....e mam egzaminy, najwyżej będę musiała tu wrócić we wrześniu - co akurat jest dobrym pretekstem ;)

bibliotekowo egzaminowy misz masz! :D

2010-06-18T14:20:00.003+02:00

Jak już naście razy wspominałam czas mi po prostu ucieka! nie wiem dokładnie jak to robi ale ucieka i już!
Więc zaczęły się znowu sesje bibliotekowe, ale już nie tak intensywne jak w semestrze zimowym, a szkoda, bo w domu (tym bardziej, że nie mam światła górnego w całym domu) nie potrafię się uczyć i już!

a i nawet w biblio mi słabo idzie... wczoraj poszłam sama, spotkałam Martę... ale zamiast się uczyć (przeczytałam fragment książki bez najmniejszego zrozumienia) to film oglądałam - dokumentalny - Czeski Sen! fajowy - polecam!

Jak wróciłam do Santiago to była Zuzia - Zuzia była tu na pierwszy semestr, i już teraz na stałe jest w Gd...
Miała urodziny, więc poszliśmy do parku je świętować!

Ja z Polski przywiozłam gumę do skakania i próbowaliśmy sobie przypomnieć jak się w to skacze!!!!!!!

Śmiechu co nie miara... ale pamięć marna! aczkolwiek ja sobie przypomniała 5 z 'dziesiątek' więc nie tak źle..

Niestety dnia następnego nikt nie wiedział co się z gumą stało... ja się jakoś o nią nie zatroszczyłam, bo martwiłam się tylko moim śliczniutkim nikonikiem ;)

trudno... 3,9 zł poszło na jedną noc skakania...

Jestem już po 5 egzaminach, zostały 3 w tym 2 najtrudniejsze - w brew pozorom... ale dla mnie języki zawsze były nie doogarnięcia! więc Angielski i Włoski...

Jak w tytule pisałam ten post jest takim miszem maszem... więc o wszytskim i o niczym ;)
Za chwilę jadę do przedszkola na zakończenie roku... ehhh będę tęsknić za tymi rojbrami!

z Laurą i Carlą - moimi ulubienicami

z Miguelem, tym co mi się oświadczył ;)

Laura z Lucią - jedną z nauczycielek, u której w lipcu będę mieszkać ;)

Tak właśnie... przeprowadzam się! Jakoś nie pytałam przeprowadzając się tu czy mogę zostać do końca lipca... i wyszło, że nie mogę ;P

Więc się przeprowadzam... nie chce mi się szukać mieszkania, więc przeniosę się do Lucii, bo ona na wakacje jedzie do domu i jej mieszkanie będzie puste, mam jej zapłacić tyle ile mogę - więc stratna nie będę... jedyny '-' tego mieszkania... to że jest na obrzeżach miasta... tak więc dojście na plaza Galicia, na którą mam teraz jakieś 20 sekund, zajmie mi jakieś 45 min... ale to tylko 4 tygodnie i dam radę!

Z nowości - powiedziałam mamie, bo już nie mogłam wytrzymać, że przylatuje do mnie, powiedziała, że nie ma czasu - niezła co?? ;) ale niestety bilet już kupiony i przygoda będzie ;)

Poza tym kupiłam bilet powrotny... ;( zląduję w Polsce 31 lipca... ale wcześniej jeszcze 4 dni w Barcelonie :DDDDDDDD no i przylatuje do mnie Agatka, więc kolejne miasto podbijemy razem :D ehh BCN...

To ja lecę się szykować, bo zaraz po przedszkolu muszę lecieć odebrać bilety na Sónar :DDDDDDDDD i będzie Hot Chip ;)

a później kolacja urodzinowa u Gosi ;)

Niespodziewanka - ekspresowa wizyta w Polsce! ;)

2010-06-14T15:42:00.000+02:00

Wstałam wcześnie bo... bo się spakować trzeba było i niespodziankę sfinalizować! a jaką?
lot do Polski :D
24 maja to mojej chrześnicy imieninki i chciałam jej złożyć życzenia osobiście :D, poza tym dzień mamy i kilka spraw na uczelni... oraz plotki ploteczki z przyjaciółmi :D

11 coś tam miałam lot do Londynu, zleciał szybko i przyjemnie, w Londynie spokojne 5 godzin czekania z filmem Kusturicy w tle i lot do Poznania. wylądowaliśmy o 19.45, wybiegłam (dosłownie) z samolotu, podjechał mój brat i szybciutko do Bydgoszczy! Jakaaaa ulewa nas 'napadła'! szczerze to nawet Santiago takiego deszczu nie widziało... a przy tych powodziach... to... sami wiecie...

Z drogi zadzwoniliśmy do mojej bratowej, żeby zatrzymała gości, ale niestety... już nikogo nie było, więc tylko trochę przetrzymała dziewczynki.

Po drodze nagadałam się z moim bratem, tak o życiu trochę, fajnie wiedzieć, że uważa, że w życiu dobrze postępuję i że mnie w tym psychicznie wspiera!

Dojechaliśmy - dziewczyny zamurowało, nie wierzyły, że przyleciałam - fajne uczucie - uwielbiam robić niespodzianki!!!!!!! U WIEL BIAM!

Szybka kolacja - polskieeeeeeee kotlety :
i brat mnie odwiózł do domu... mama... Ona to dopiero była zdziwiona! Wręcz jej pierwszy rzut oka na mnie wyglądał jak na intruza ;) ale się cieszyła - ja z resztą też!
Fajnie jest być w domu!
Pogadałyśmy sobie trochę i spać trzeba było, bo od rana kilka spraw do pozałatwiania było!
Właśnie... rano czekało na mnie śniadanie... jajeczniczka, twarożek farmerski, kabanosy, szynka... nie wiedziałam co mam pierwsze zjeść... ehhh pychhhhhhhhhhhhha!

później miasto... niestety mamuśka się słabo czuła więc sama biegałam..
Zakupy robiła, wszystko jakieś takie tanie mi się wydawało...
No i wreszcie dowód osobisty odebrałam :D
Wróciłam do domu i miałam piec sernik - bo dziewczyny na herbatkę przyjść miały... ale milion spraw do ogarnięcia... i zaczęłam piec jak przyszły :D
Najpierw przyszła Roma, bo sama chciała zrobić u mnie ciacho dla swojej mamy,
a właśnie pochwalę się!
W Santiago któregoś dnia zapisałam się z Paulą na zajęcia z... szycia ze skóry - plan był zrobić milion torebek.. ale z rezultacie zrobiłam tylko jedną, na prezent urodzinowy dla Romy!
Podoba mi się więc się pochwalę!

moje pierwsze dzieło!

Później Alina i na koniec Ula! i tak w 4 okupowałyśmy kuchnię, śmiejąc się i chichrając. BTW... z każdą z nich znam się z różnych miejsc... ale podczas tej rozmowy wyszło jak dużo mamy wszystkie wspólnych znajomych! Świat jest super mały! ;)

ja, Romcia, Alinka i Ula

Tak... mam nadzieję, że mnie nie zabiją za to foto... bo trochę blado wyszły :PPPP

Ale to na bank wina tego, że bateria była rozładowana w aparacie - tak tak to na pewno wina aparatu :P

Było super - uśmiałam się co nie miara - dzięki dziewczyny i jak wrócę w sierpniu - musimy to powtórzyć! :*

Z rana biegania ciąg dalszy, tym razem jakoś mniej intensywnie, pojechałyśmy do Borówna, na cmentarz do dziadków i...

i na zakupy... kupiłam Nikona D90 jupiiiiiiiiii! teraz tylko kilka miesięcy i się go nauczę!

o 18 do Manekina na dzień mamy i spotkać się ze wszystkimi!

Pierwsze foty nikonikiem, niestety grupowego zdjęcia nie mam ;(

a oto ja szczęśliwa w Polsce ;)

no i nadszedł czas pakowania... i podróż do Gdańska... WW Bydgoszczy było super! super!

kocham to miasto, moje przyjacióły i przede wszystkim moją rodzinkę! o! taka będę sentymentalna!

4 rano... to niesamowite ale o 4.30 tu już słońce jest... a w Santiago o 7 coś dopiero się zastanawia, czy chce wyjść!

podróż zleciała spokojnie, nic nie spałam o dziwo, tylko książkę i instrukcję obsługi aparatu czytałam!

W Gd na dworcu czekał na mnie kolega, ogarnęliśmy razem starówkę i małe prezenty i pojechałam na AWF... i w sumie 2 rzeczy jakie tego dnia tam zrobiłam to: odebrałam i uzupełniłam swój indeks, oraz spotkałam się z: Owcą, moim bydgoskim przyjacielo-bratem i z moja współlokatorką z Akademika.. ehh ale się za nimi stęskniłam!

żadnych wykładowców... nic nie załatwiłam!

na 15.30 pojechałam spotkać się z Almarem, tym z Santaigo :D Almar mówi po polsku :D

a o 17 przyjechała Agatka i poszłiśmy wszyscy na flash moba do Galerii Bałtyckiej - tym razem akcja była zamarznięcie na 5 min! ścierpłam strasznie, ale śmiesznie było!

Następnie Gdynia i 35 Festiwal Polskich Filmów Fabularnych! film - fajny... tytułu już nie pamiętam :P

jechaliśmy skm, ja bez legitymacji a na bilet ulgowy - udało się ;)

No i wieczorkiem pojechaliśmy do Papryki, spotkałam się z grupką znajomych z AWFu, w sumie sami chłopacy, ale super było ich zobaczyć, pogadać, ehh za nimi też się stęskniłam! no i jak zwykle z Agatą... się wytańczyłyśmy!

Z rana biedaczka szła do pracy, a mnie później jej mama do Gd podwiozła, poszłam na UG, przez szybę widziałam moje dziewczyny z roku, dowiedziałam się co muszę za dokumenty do rozliczenia Erasmusa przygotować i pojechałam na spotkanie z moją promotor na AWF... trochę mnie nastraszyła, że nie uda mi się skończyć tej uczelni, ale ja jestem dobrej myśli i wiem, że się uda!

Spotkałam się jeszcze z Monią.. ojj też się stęskniłam!

i wróciłam autobusem do Straszyna - 13 km w zaledwie godzinę ;)

pakowanie i... i pojechałyśmy na urodziny nad jeziorko do kolegi, śmiesznie było, ale krótko! zdążyłam tylko zjechać na tyrolce... i na lotnisko :(

Tam się miałam jeszcze z Ludką i Mateuszem zobaczyć... ale nie zdążyli dojechać :( w sierpniu

Na lotnisku pogadałam jeszcze z mamą... i już się stęskniłam!

W samolocie się trochę nikonikiem pobawiłam..

A we Frankfurcie - 6 godzin, ale myślałam, że umrę... strasznie mi się dłużyło... i po raz pierwszy nie chciała wracać do Santiago!

Ale jak już wróciłam... poczułam się jak w domu!

Bardzo dobrze mi zrobiła ta wycieczka! Kocham Polskę i to wszystko co tam mam i co na mnie czeka!

plażowanie w Vigo ;]

2010-06-11T02:48:00.000+02:00

Piszę z opóźnieniem... czas zapirdziula jakoś niesamowicie szybko... nie wiem czy to tylko ja tak odczuwam czy co??

No więc jest już 11 czerwca... pada deszcz, jest może ze 12 stopni, tak tak ja jestem w Hiszpanii...

NIEDOWIARYYYYYY!

Więc wracając do tych wspaniałych ciepłych dni...

Jakoś się jak zwykle ogarnąć nie mogłyśmy, Paula jeszcze na zajęcia poszła - gdyby nie to to byśmy miały transport do Vigo... przyszła.. ja się pakuję, nie wiem co wziąć... i już prawie wychodzimy... a tu w drzwiach się Natalia pojawia :D

oo gdzie jedziecie? do Vigo - jadę z Wami... ok...

po drodze minęłyśmy kilka stosów... śmieci... strajk śmieciarzy było... i z lekka śmierdziało w mieście...

Do Vigo zawieźli nas 2 chłopaki... oczywiście mieli jechać tylko do Pontevedra, ale jakoś tak zajechali dalej ;P

Jeden wziął mój nr tel... i później przez tydzień się męczyłam... unikając odbierania, ale już mam spokój - wiem wiem jestem okropna ;)

Zaraz po przyjeździe odebrał nas z miasta Borja... Borja jest miłym bardzo Hiszpanem, którego kiedyś poznałam pod klubem, i tak sobie mailujemy od tamtego czasu!

Oprowadził nas po mieście i po 3 godzinkach spotkaliśmy się z Danielem... Daniel zaś.. jest moim kolegą z zajęć... i... był na zimowym semestrze na UG w Gdańsku :DDD no i oczywiście - pokochał Polskę!

pod drzewkiem oliwkowym w centrum miasta

w porcie

pierwotnie mieliśmy spać u Borjy, później u Daniela, a w rezultacie - zostałyśmy u Borjy, z czego Daniego mama nie była zadowolona - bardzo chciała ugościć polki ;) mnie poznała - przesympatyczna kobitka!

W między czasie poznałyśmy też koleżankę Borjy, a dokładniej jego współlokatorkę... Polkę ;) która jest w Vigo na Erasmusie! Polacy są wszędzie!

No i tak wszyscy poszliśmy na klubowanie po Vigo!

aaa chciałam jeszcze dodać, że Vigo wygląda jak kilka różnych miast - polubiłam je bardzo!

z Borją na tańcach ;)

Paula... miała jakąś dziwną noc... i ciągle mnie krzywdziła ;)

to dostałam z łokcia, to kopniaka... a na koniec mnie ugryzła... a na drugi dzień się śmiała, że mam na kolanie siniaka nieznanego pochodzenia... i jak jej powiedziałam że to jej wina, a dokładniej jej zębów... to stwierdziła, że bez sensu, że wiem skąd on się wziął... ehh ;)

a podczas drogi powrotnej do domu... w tym fajowym miasteczku... natknęłyśmy się na...

Ulicę, która się nazywa Concepción Arenal - tak samo jak biblioteka, w której dość sporooo czasu spędziłyśmy z Paulą, i tak nam się sentymentalnie zrobiło...

A z rana... tzn o 14 się ogarnęliśmy i...

vamos a la playaaaaaaaa!

super graczki ;)

a w tle Islas Cies... ale o tym po 28 czerwca ;)

i tak plażowaliśmy się do jakieś 19-20... no i było przegorąco cudownie...

w między czasie udało mi się przysnąć... ehh jakie to wspaniałe uczucie obudzić się na plaży śniąc o niej... nie wiedzieć gdzie się jest i być cudownie pozytywnie zaskoczonym, że właśnie na plaży się jest! kocham!

niestety - trzeba było wracać :(

udało nam się na 2 samochody!

a niedzielę... również leniwie na opalaniu w Bonavalu parkowym spędziłyśmy! nie było jak na plaży... ale lepsze to niż teraz ten deszcz... ;(

ehh wróciłam do domu.. i czas na przygotowywanie niespodziewanki nastąpił! ;]

queima das fitas - Coimbra ;]

2010-06-03T22:15:00.006+02:00

Aśka z Igą pojechały... ja zaś spać dalej poszłam...

no i zamiast z rana to z południa się do Coimbry wybrałyśmy... a co za tym idzie... niestety w Porto utknęłyśmy...

Więc szybki tel do Tiago czy nas przygarnie na noc - a Tiago porządna firma - więc problemu nie było! Ale... że miał trening do północy... to my na shopping poszłyśmy i Magdusia sobie piękne spodnie kupiła (tak tak - kolejne 2 pary się dziur nabawiły)

Spać szybko poszłyśmy, bo a rana ruszać musiałyśmy. Tak więc ruszyłyśmy i Papieża ominęłyśmy... hehehe... właśnie tego dnia w Porto z pielgrzymką wizytował Benedykt XVI, ale nas Coimbra wzywała!

Na miejsce zawitałyśmy szybko dość, bo chyba przez 12 już byłyśmy i od raz na zwiedzanie poszłyśmy... a raczej na włamanie :P

Wszyscy polecali nam miniaturową Portugalię - taki skansen... tak więc tam na pierwszy strzał poszłyśmy... wchodzimy bez gadania... a tu upsss... bilet 8 euro... i nagle nam się odechciało wszystkiego... ale... pomysłowości nam nie zabrakło... przechodząc koło skansenu natknęłyśmy się na drabinę... więc ją wykorzystałyśmy :DDDDD

i takim to cudeńkiem się włamałyśmy do muzeum :D

i dobrze, bo to nawet 3 euro nie było warte, a co dopiero 8! skandal!

śmiesznie i miniaturowo było!

nawet mi małej Magdzie trudno było siedzieć na tych tyci schodach!

a to moje ulubione foto! mówiące samo za siebie! każda wybrała swój adekwatny owoc, i minę odpowiadającą życiowemu nastawieniu ;)

tak tak, Magda z nowymi spodniami z mango na mango ;)

a tu z workiem z Continente, Portugalskiego supermarketu, dla uczczenia przepycsznychhhhhhh jogurtów jakie tam mają - prawie tak dobre jak polskie jogobelki!

wyluzuj... ;]

a tu się znowu wkraść chciałyśmy, do chatki małej, ale tym razem nam nie wyszło :P

ehh później poszłyśmy na dalsze zwiedzanie miasta i tak zwiedzałyśmy do momentu, aż nasz host nie zabrał do siebie do domu... tak się ładnie wyprysznicowałyśmy i przebrałyśmy i imprezę zaczęłyśmy! tzn liśmy - bo panowie też tam byli... my 3 i ich 2...

co oznacza: Natalia upatrzyła sobie naszego hosta, kolega naszego hosta upatrzył sobie Paulę, a Magda musiała jej pomagać uciekać przed nim ;)

Jako, że zaczęliśmy grać w chińczyka, tzn. alkochińczyka, a ta gra w praktycznie końca nie ma... to się spóźniliśmy na koncert Guano Apes ;(

dojechaliśmy na ostatni bis...

ale i tak weszliśmy na inny koncert... oczywiście nie było już takiego szału... ale zawsze coś - no i trochę juewnaliami zapachniało!

Próbowałam przez całą noc się z Ewką (tą co na Wielkanoc była u mnie) znaleźć... ale nam nie wyszło ;( tak to jest umawiać się w miejscu którego się nie zna... ejj to przy redbullu... a redbulli - 5 na placu... pupa i już! bo bardzo się chciała z nią zobaczyć!! o!!

wyszliśmy dość wcześnie bo coś po 4... ale zanim do samochodu doszliśmy to już było po 5... a zanim do domu dojechaliśmy to już po 6 było - a tam - Carlosa mama na nas z rosołkiem czekała - genialne!

no i spać! żeby wcześnie wstać i do Santaigo doje - chać!

oczywiście nie wyszło!

a zaraz po śniadaniu mamu zrobiła jeszcze obiad...

i tak pękające w szwach po 15 wyruszyłyśmy...

i co... i po raz pierwszy... jechałam stopem... na MOTORZE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ale tylko kawałeczek, bo kasków dla nas nie było ;(

ehh ale zawsze coś!

No a jak już się zaczęło ponuro robić, to zabrał nas chłopiec... który to miał jechać tylko kawałek dalej... ale powiedział, że w sumie to mu nie robi - i może do Santaigo nas zawieźć, musiałyśmy się tylko do paliwa dołożyć - bo w końcu nie po drodze mu było... a że już szaro się robiło - to poszłyśmy na taki układ!

o 1 byłyśmy w Santiago... ja poszłam spać i z małymi przerwami spałam... 19 godzin :D

kocham Erasmusa ze wszystkimi jego atrakcjami!

;] wycieczka fajowa!

a ja chce od teraz motor, albo chociaż Vespę! o! moje nowe marzenie! śliczniusia kremowa Vespa!

majowi goście + Kusturica!

2010-06-03T22:11:00.005+02:00

Z rana o 13 ;) dzwoni mój hiszpański tel... nr nieznany... odbieram i mówię:

Hola... słyszę cześć... pytam kto to? słyszę Dorota... to ja na to... Jaka Dorota (bo przecież w Santiago nie znam żadnej)

A odpowiedź padła: Twoja kuzynka!!!!!!!!!!!! a ja na to jupiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!

Będziemy u Ciebie za 4 godziny! paa

wow... szybki tel do Pauli - potrzebuję Twojej pomocy... była po godzinie i zrobiłyśmy wielkie sprzątanie mieszkania!

Szacunek dla niej wielki - odgrzybiła kuchnię!

Ja zaś zajęłam się łazienką! Wyrobiłyśmy się idealnie na przyjazd Doroty!

26.04 przyleciała moja kuzynka z Florydy do Madrytu po to aby...

Przejechać się rowerem!

tak więc od 26 do 8 jechała do mnie.. Zawitała do Santiago kompletnie przemoczona... ale szczęśliwa ;)

Przyjechała ze swoim kolegą Thomasem. Zostali u mnie do poniedziałku robiąc z mieszkania pobojowisko ;) tzn rozwiesili wszędzie swoje mokre rzeczy, rozstawili wózki od rowerów, namiot + rowery... ogólnie camping!

Poszłyśmy na zakupy (Dorota z moich ciuchach, a Thomas został w domu bo się nie miała w co ubrać) i trochę sobie poplotkowałyśmy - nie widziałyśmy się 3 lata...

ehhh jak ten czas leci! a ja się bardzo stęskniłam!

W niedzielę poszli na zwiedzanie, a ja w tym czasie odebrałam tel od Partyka (tego co był u mnie na Wielkanoc) Cześć - przenocujesz dziś 3 osoby?? wow niee.. jest u mnie kuzynka! a co się stało?

Przez wulkan zamiast w Porto zlądował z kolegami w Santander...

tak więc przygarnęłam... Dorota z Thomasem na moim łóżku, ja na podłodze, a Patryk z 2 kolegami w salonie na kanapie! Daliśmy radę!

A w poniedziałek z rana.. wszyscy sobie pojechali... i znowu smutno było!

Z Dorotą miałam się jeszcze za tydzień zobaczyć... ale nie zdążyłam z powodu nieprzewidywalnej podróży stopem wrócić na czas i już jej nie widziałam... ciekawe kiedy teraz się zobaczymy...

Ehh... przez niecałe 3 tygodnie przejechali na rowerach ponad 2000km... ciągle pod górę - bo taka jest Galicja... podziw dla nich zupełny! :*

A we wtorek... kolejni goście!

Asia i Iga z którymi byłam na wymianie w Danii 2,5 roku temu!

Zrobiły sobie objazdówkę po Pn Hiszpanii i zahaczyły o mnie... ale się ucieszyłam na ich widok!

też się bardzoooooooooo stęskniłam!

od razu poszłyśmy na spacer!

A w środę - ja na zajęcia, one na zwiedzanie! a wieczorkiem... ehh...

zaczęło się wielkie święto w Santiago - tzn wniebowstąpienie. A Hiszpanie jak to Hiszpanie świętują z pełną parą!

poza festynami, koncertami i innymi atrakcjami całe miasto jest bardzo przystrojone!

a tego dnia (pierwszy z fiesty) był koncert!

cudowna mina Igi na wieść o tym, że idę w kaloszach!

Po drodze przez Alamedę zahaczyłyśmy o namiot z ośmiorniczkamia przepysznościami! tzw Pulperia!

przysmak galicyjski!

polecam!

Aż wreszcie dotarłyśmy na koncert Kusturicy i No Smoking Orchestra!

co ja tu będę wiele pisać - było G E N I A L N I E!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Najlepszy koncert na jakim byłam! NAJLEPSZY!

Było tanecznie, śmiesznie, popisowo... fantastycznie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! fantastycznie!

ale ok 2 wróciłam już do domu bo dziewczyny były zmęczone, a z rana jechały do Porto...

było superowooooooooooo!

babski wieczór ;)

2010-06-03T22:09:00.003+02:00

Przyszła Paula, i mnie obudziła z pytaniem - a Ty co??

a ja na to: nie ma internetu...

i wyszło na to, że jak nie mam internetu... to śpię ;)

ja bez internetu ;)

poza tym... rozmawiałam ostatnio z mamą moja i powiedziała... że zaczęłam przynudzać na blogu - w zupełności się z nią zgadzam, więc postaram się pisać bardziej... fajnie ;)

Pewnego piątku dnia 7 maja (tak tak sto lat temu... a raczej miesiąc - wiem wiem.. straszne zaległości mam na blogu!) postanowiłam zrobić babską kolację u siebie...

Każda miała coś przygotować, żeby pysznie było!

ja niestety (albo i stety) na ostatnio chwilę wszystko robiłam i wyszło na to, że jak dziewczyny przyszły, to ja dopiero zaczęłam wszystko przygotowywać...

Ale pomoc nadeszła i moje danie główne się zrobiło!

ja, Ania czeszka, Hania, siostra Angeli, Angela, Paula, Gosia, Marta, Agata i Natalia

Było pysznie... sałatki, krokiety i inne przysmaki!

a na koniec jak już wszyscy byli najedzeni... upiekła się moja lasagne ;)

W za dużej blaszce, z za małą ilością sosów i makaronu... ale i tak dobra był!

tak więc świetnie się bawiłyśmy, a później tańczyć poszłyśmy!

Ale z tego co pamiętam... chyba jak zwykle uciekłam - tak mam tu pseudonim 'uciekinierka'

Za to dnia następnego... czekała mnie niespodzianka...

WIELKI 'Wielki Tydzień' 5/5

2010-05-29T22:39:00.005+02:00

WIELKA NIEDZIELA - FOTY HANKI Z PROCESJI!!!!!!!

Wstało się później niż się miało wstać... norma!

Ostatnie dopiekania, dosmażania i takie tam... Przed wyjściem coś mnie tknęło i posprzątałam jeszcze na szybko kuchnię, tylko podłogi nie umyłam!

Ze wspaniałymi potrawami dotarliśmy do Gośki, w sumie było 19 osób z czego 18 polaków i 1 włoszka ;)

Potrawy... ahhh jak polską zapachniało, szczególnie za sprawą kiełbasy i szynki oraz chrzanu! pychaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Była święconka, jajka z jakami i inne jaja również, było też trochę potraw z jajkami ;)

Jako, że cały wielki tydzień jakoś o dziwo nie miałam apetytu... to tak szybko się najadłam.. że aż mi przykro było, ze więcej nie mogłam :P

Ale... na deser miejsce oczywiście znalazłam :D

Były mazurki i inne słodkości!

Muszę przyznać, że było bardzo świątecznie, uroczyście i rodzinnie (była nawet jedna mama - niestety nie moja..) aczkolwiek.. hmm nie wiem czy bym chciała mieć prawie 20 osobową rodzinę ;)

Zapomniałam wcześniej wspomnieć, że przez całą Semanę Santą w Hiszpanii odbywają się procesje, często w późnych godzinach wieczornych (raz wracaliśmy z tapasu i zaskoczyła nas jedna z procesji o północy)

Procesje te odbywają się bardzo powoli, i są dość spektakularne.

Głównie mężczyźni są przebrani w stroje z bractwa/zakonu i niosą różne figury święte. Spacerują w rytm bębnów, często na boso!

Fajny widok - polecam ;)

ok, po śniadaniu o prawie porze obiadowej wróciliśmy do domu zabrać rzeczy aby jechać do Coruni, a tam właściciel mieszkania sprząta kuchnię, któą to ja posprzątałam... ale sprząta wietrząc szafki, szorując podłogę i takie tam generalne porządki... i do mnie z wielkimiiiiiiiiiiiiii pretensjami, że po 1 nie może tu być tyle ludzi (spali w sumie 3 chłopaki + ja = 4 czyli tyle ile normalnie w tym mieszkaniu jest osób - bo nie było wtedy współlokatorek), że śmierdzi w całym mieszkaniu czosnkiem i jajkami i że podłoga to wyglądała, jakby jej nikt nie mył przez 2 tygodnie - straszne co??

zrobił mi wywód, że to mieszkanie czyste, a ja o nie nie zadbałam (pierwszy raz od kilku miesięcy jak tam mieszkam...) Podczas rozmowy z nim, po raz pierwszy od wielu miesięcy się popłakałam!

Jak to zobaczyli polscy portugalcy... powiedzieli, że koniecznie, ale to koniecznie muszę zmienić mieszkanie, a nie że mam sterylnie czysto i warunki jak w wojsku, a współlokatorki drętwe, nudne, zamykające pokoje na klucz, skarżące się właścicielowi że zjadłam jednej z nich 2 banany, które to później odkupiłam...

Uświadomili mnie, że nie jest wcale tak ważne, że pokój mam ładny i mieszkanie czyste, jak w ogóle nie czuję się swobodnie i mam drętwą atmosferę w mieszkaniu! Zrozumiałam i bardzo im dziękuję! Postanowiłam też, że od maja zmieniam mieszkanie!!!!!!!!! (jak już wiadomo tak zrobiłam)

Do Coruni dojechaliśmy trochę po 17, szybko do muzeum interaktywnego pobawić się jak dziecko, po dotykać, po wygłupiać się... ale niestety o 18 nas 'wygonili' bo zamykali...

Poszliśmy więc nad ocean, na skałki. Ewka weszła na największą, a Kamili skomentował jedynie - uważaj żeby Ci jakaś fala nie zmyła (oczywiście dla żartów)... kilka sekund później Ewcia była przemoczona :D z butów wodę wylewała, spodnie całe mokre, kurtka jako tako... Więc biedna musiała wrócić do samochodu (bo było dość chłodno), a my poszliśmy dalej skałkami na plażę...

Po drodze kilka zdjęć, wygłupasy i inne szaleństwa... po czym zaczęło nas zastanawiać, dlaczego ta plaża jest tak brudna i dlaczego nikogo na niej nie ma... no i doszliśmy do wniosku, że pewnie dlatego nikogo tam nie ma bo jest brudna ;)

To jednak prawdą nie było - ona zwyczajnie była zamknięta, ponieważ jest oczyszczana, nawożony jest nowy piasek i będzie pogłębiana! O czym uświadomił nas pan z ochrony jednocześnie wyganiając nas z tej plaży :(

Wróciliśmy po Ewcię i pojechaliśmy na wieżę Herkulesa oglądać zachód słońca - pięknyyy, a co ważne dopiero o 21.20 - początek kwietnia... Kocham za to Hiszpanię!

Ze względu na popołudniową kolację z moim właścicielem, miałam lekkiego stracha wracać do domu.. tym bardziej jeśli czekała nas kolacja - bo wszyscy byliśmy tylko na śniadanku więc głodni!

Nie wiedziała co wymyślić... ale na szczęście mam dobrych Erasmusowych przyjaciół - zadzwoniłam do Attilio czy nas przygarnie na kolacje ze wszystkim składnikami własnymi - tak tez zrobił - więc na kolację ok 23.30 zjawiliśmy się u niego. Oczywiście grad pytań o co kaman - jak Marta (katalonka) usłyszała co się stało, zaproponowała bez namysłu, że możemy wszyscy u niej spać! jest przekochana! Tak więc szybciutko do domu po składniki, Kamil z Attim zostali gotować, a my zgarnialiśmy dziewczyny od Natalii (najpierw szukając jej na mieści z kluczem), chłopaków ode mnie i do Marty...

Przyjechaliśmy na po 1,5 godziny na gotową kolację!

Bardzo miło spędzony wieczór! bardzo!

po dniu pełnym emocji spałam jak zabita ;)

Smutny, ale słoneczny poniedziałek...

Słońce wakacyjne, pora pobudki - późna... zanim się wszyscy zebrali minęło trochę czasu... poszliśmy się (ich) załadować do samochodu - a tam mandat za parkowanie bez biletu! kurde - przecież poniedziałek wielkanocny - święto - o co im chodzi?? po namyśle postanowiliśmy nie płacić ;) czekamy czy coś przyślą !!

zakupy jedzeniowe i śniadanie zrobiliśmy sobie na trawce - ala piknik! milusio tak na słoneczku, ale... czas wyjazdu nadszedł! ;(

Smutno mi było bardzo, bo naprawdę miałam wrażenie jakby to była grupa moich starych znajomych odwiedzających mnie po latach, z którymi miałam wieleeeeee do pogadania, pośmiania się i w ogóle super tydzień z nimi spędziłam!

Pojechali i tak cicho, pusto, spokojnie i smutno ;(

WIELKI 'Wielki Tydzień' 4/5

2010-05-23T21:11:00.002+02:00

WIELKA SOBOTA

Po powrocie z term nad ranem... spaliśmy aż wstaliśmy :P

i ogarnąć się nie mogliśmy... po 14 pojechaliśmy do al campo na wielkie zakupy (tylko tam mają kapustę kiszoną firmy rolnik) i biegiem do do domu gotować jajka na sałatkę i biegiem na 15 (pół godziny się spóźniliśmy - jak ponad połowa towarzystwa ;)) na święconkę do polskiego kościoła! strasznie żałowałam, że nie przygotowaliśmy święconki, ale miło było popatrzeć chociaż na te piękne wypchane polską kiełbasą, szynką i chrzanem koszyki... ślinka ciekła!

Pojechaliśmy tylko w 4 bo Patryk z Kubą poszli do muzeum i nie odbierali tel od nas...

Po święconce była mała uczta (jak zwykle), w sumie tylko moja sałatka i jeszcze jedna była z rzeczy słonych, reszta to ciasta! Największą furrofę zrobiło tiramisu Karola (Gosi chłopaka) - nie próbowałam, bo przecież kawy nie lubię!

Miło było w polskim gronie poświętować trochę przed świętami ;)

Wróciliśmy do domu... i się zabraliśmy za wielkie gotowanie! ale to wielkieeeeeeeeee!

Ewka z Martą poszły do Natalii, bo potrzebowały piekarnika - ja zostałam z chłopakami sama... było prześmiesznie! w 3 gotowaliśmy, a Kubuś był naszym fotografem i nadwornym krojaczem wszystkiego! ;)

akcje odwalaliśmy w tej kuchniiii... np. przy smażeniu naleśników na krokieciki z kapustą i grzybami okładałam Kamila patelnią po twarzy - oczywiście na zdjęciach tak to miało wyglądać - takie slow motion jak z matrixa. Poza tym zdążyliśmy opowiedzieć sobie pół życia ;)

przygotowaliśmy:

Sałatkę jajeczno pomidorową z majonezem i cebulką,

Krokieciki z kapustą i grzybami,

Jajka faszerowane z czosnkiem,

ziemniaczki z sosem czosnkowym,

mazurka,

i deser mojej inwencji twórczej na którego podaję przepis bo jest przepyszny:

Składniki:

okrągłe ciasteczka kruche (ala petit bery) - duzo!

2 budynie waniliowe + plus mleko do ich zagotowania

tabliczka czekolady + plus mleko (trochę) do jej roztopienia

resztka skarmelizowanego mkela skondensowanego z mazurka ;) - nie koniecznie!

w naczyniu z płaskim ale głębokim dnem układamy jedną warstwę ciasteczek, zalewamy to budynie, tak żeby pokryć ciasteczka, następnie układamy koleją warstwę ciastek znowu zalewamy budyniem, warstwa ciastek, czekolada roztopiona, ciastka budyń, ciastka budyń, ciastka mieszanka resztki czekolady i budyniu (lub ewentualnie karmelu) - pychaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!

Po gotowaniu, przyszły dziewczyny i ok północy poszliśmy na spacer do Bonavalu (ślicznego parku)... który to niestety był zamknięty :( ale spacer był fajny i się wszystkim miasteczko podobało!

Niestety... Natalia ze swoim roztrzepaniem zapomniała kluczy z domu... więc... dziewczyny + Natalia spały i nas, bo jej współlokatorek nie było a i tel nie odbierały.. tak więc 7 osób w moim pokoju i nikt się nie wyspał... poszły dziewczyny dopiero o 7 rano... śmiesznie - hmm.. czy ja wiem... niewygodnie, o tak i zimno! uwielbiam życie na Erasmusie ;)

ps. zdjęć nie ma - bo ja nie miałam aparatu, a wszystkie tego dnia robił Kuba... który mi ich nie dał :(

WIELKI 'Wielki Tydzień' 3/5

2010-05-23T13:24:00.005+02:00

WIELKI PIĄTEK

Dziś Fin de Terra (Finisterra) czyli koniec świata!

Pojechaliśmy inną trasą (GPSową) niż ja moje wcześniejsze 2 razy więc trasa była inna, nie jechaliśmy wzdłuż oceanu, tylko w głąb lądu i widoki o dziwo też były fajowe! Wiało chyba z 200 km/h a my zatrzymaliśmy się przy wiatrakach.. strach trochę było drzwi od samochodu otworzyć - żeby nie wyrwało, ale daliśmy radę ;)

Dziwne uczucie stać pod pracujący wiatrakiem, patrzeć w górę, a tak przesuwające się chmury sprawiają wrażenie jakby to wiatrak miała zaraz na mnie runąć!

Później podjechaliśmy jeszcze kawałek dalej - a tam chłopy weszli na taką drabinę - tam to dopiero wiało!

a na Finisterze... łuuu się działo! wiatr był taki że odchylona o 90 stopni do tyłu stałam bez najmniejszego problemu!

Później Patryk, Kuma i Marta zeszli skałami na dół do kóz, które to uciekły na ich wizytę, ja zaś z Kamilem i Ewką poszliśmy w bardziej zaciszne miejsce, gdzie Kamilowi nawet udało sie zobaczyć delfina!

No i co było pięknie, ale jechać nadszedł czas, bo jeszcze termy w Ourense nas czekały a to ok 200km.. wsiadamy do samochodu... a tu znowu deszcz zaczyna padać ;)

Wracaliśmy wybrzeżem, i w pewnym momencie trzeba już było się zatrzymać bo siusiu wzywało... zatrzymaliśmy się na ala plaży... piękny widok!

było to jakby polaczenie 2 zbiorników wodnych.....

Kamil mówi: chodź zrobimy sobie foto, ja na to ale głupie... no i zaczęliśmy d=podchody do foto na Małysza, lub dirty dancing :)

oczywiście ja ze swoimi 'zdolnościami' zamiast się usztywnić to machałam nogami na wszytskie strony i nic z tego nie wyszło, ale śmiechu było co niemiara!

a podejść 2!

Aż mi się gorąco zrobiło od tych wygibasów!

Wracając do drogi.. była długa, ale warto było... dojechaliśmy do Ourense chyba już po 22, znaków na termy było ze 3, każdy pokazywał w innym kierunku ;)

obraliśmy 1. Zaparkowaliśmy samochód i idziemy na wielkie poszukiwania... dotarliśmy a tam...

2 rury wyglądające na ściekowe z których leci ciepła woda :/

i szok! co teraz... przecież wszyscy mówili, że warto i w ogóle cudnie jest... pytamy więc przechodniów... a oni na to, że to daleko, ale jak jesteśmy samochodem, to oni jadą w tym kierunku i mogą nas wyprowadzić! i tak też zrobiliśmy!

jak już dojechaliśmy, no! to jest to! kilka basenów z wodami termalnymi, w każdym inna temperatura! Najpierw weszliśmy do najbliższego, było fajowo, ale po kilku minutach zaczęło się robić zimno, poza tym 'pachniało' siuśkami!

poszliśmy dalej, do najgorętszych... w najbardziej było chyba ze 70 stopni - nie szło wejść! nie szło! więc weszliśmy do trochę zimniejszej, zanurzyłam się tylko ja i Kamil, reszta pomoczyła nogi.. po 5 minutach ewakuacja!

udaliśmy się na drugą stronę mostu i tam o wiele lepiej, woda znośna, jak się robiło za gorąco, to kawałek dalej był basen z chłodniejszą wodą i i tak krążyliśmy między nimi, poza tym zrobiliśmy sobie sesję fotograficzną ;)

No i nadszedł czas się ubierać i jechać do domku... myślałam, że będzie zimno, ale jak się okazało odmoczenie i ciepełko utrzymało temp ciała na długo!

Po drodze zajechaliśmy na jedzonko, o 1 w nocy to trochę trudne było, więc zjedliśmy jakieś resztki z baru... ale zawsze coś!

do domu dojechaliśmy ok. 4...

Miły dzień a ja kocham Galicję za jej różnorodność i naturalność!

WIELKI 'Wielki Tydzień' 2/5

2010-05-22T23:13:00.003+02:00

WIELKI CZWARTEK

wszyscy się ogarniają do wycieczki na Playas de las Catedrales... ja im pomaga zrobić śniadanie, po czym zasiadam przy stole i słyszę - ogarniaj się jedziesz z nami! a ja... yyy ale jak przecież jest nas 6 a samochód 5 osobowy!

eee ktoś będzie jechał w bagażniku ;) 20 min i byłam gotowa!

po drodze - nie wiedzieć, czemu Pan kierowca Kamil dopiero na stacji benzynowej jakieś 100 km od Santiago zdał sobie sprawę, że Kuba naprawdę siedzi w bagażniku ;)

myślał, że tak tylko jakoś krzywo ma głowę :P

a Kuba naprawdę siedział w tzw. III rzędzie ;)

Pogoda... hmm po drodze trochę padało, ale jak dojechaliśmy na miejsce to się nawet słonko pokazało i jak tylko skończyliśmy zwiedzanie, wsiedliśmy do samochodu.. jak lunęło....

Plaże katedralne, to takie plaże na których podczas odpływu odsłaniają się skały i widać jej w całości i można nawet między nimi chodzić lub na nie wchodzić, a wyglądają jak wnętrza katedr ;)

Jakimś cudem (szczęście Erasmusom sprzyja) dojechaliśmy jak był odpływ - końcówka, ale zawsze coś!

Mnie oczywiście poświeżbiło i weszłam na skałę, a za mną cała reszta ;)

prawie jak myśliciele ;)

posiedzieliśmy tam trochę, popatrzeliśmy w głębię i piękno oceanu i tak poindżojowaliśmy sobie czas...

przyszło do zejścia i tu upssss.. woda zaczęła podchodzić - schodziliśmy więc na raty, ale się udało!

później małe sesje (w końcu byli z nami 2 fotografowie - Kuba i Patryk)

poszliśmy jeszcze kawałek dalej na mały spacerek, zeszłam z Ewką w takie fajowe miejsce z tak jakby oczkiem wodnym, a następnie z Kamilem na skały... i zaraz po tym jak Patryk zrobił nam zdjęcie ochlapała nas lekko fala więc uciekliśmy na... koniec świata...

fajne uczucie siedzieć na takiej skale!! polecam ;]

Po powrocie... jako, że właścicielowi mojemu się nie spodobało, to że śpi u mnie tyle osób... to poprosiłam Natalię o pomoc, i dziewczyny poszły spać do niej, a ja zostałam sama z chłopakami!

byliśmy dość zmęczeni więc szybciutko spać poszliśmy, bo w piątek z rana czekała nas kolejna wycieczka!

zaś tą zaliczam do bardzo udanych i wesołych!